Personalia

IT 366

Project Moore Advocaten officieel van start

Persbericht: "Project Moore is een nieuw hooggespecialiseerd advocatenkantoor dat zich richt op IT-recht en privacy. Project Moore beschikt over een ervaren team van advocaten met diepgaande kennis van het vakgebied en de markt. De partners (Jeroen Koëter, Lieneke Viergever, Christian van Seeters en Eva Visser) zijn afkomstig van De Brauw Blackstone Westbroek en Stibbe. Project Moore is gevestigd aan de Leidsegracht in Amsterdam.

IT-recht en privacy
IT-recht en privacy zijn ‘hot topics’. Project Moore legt zich exclusief toe op deze rechtsgebieden. Project Moore is specialist in IT-recht en privacy in de breedste zin van het woord. Van IT-projecten, outsourcing en IT-aanbestedingen tot cloud computing, privacy en e-commerce. Door haar focus kan Project Moore haar dienstverlening optimaliseren en flexibel opereren. Het kantoor werkt voor cliënten uit het (internationale) bedrijfsleven en de publieke sector.

De Wet van Moore
De naam ‘Project Moore’ geeft kernachtig de focus op informatietechnologie weer van het nieuwe kantoor. De Wet van Moore (vernoemd naar haar bedenker Gordon Moore) beschrijft een langetermijntrend in de ontwikkeling van technologie. Volgens deze wet verdubbelt iedere twee jaar het aantal transistors dat op een chip kan worden geplaatst. Een exponentiële groei met grote impact op de samenleving. De Wet van Moore staat daarmee symbool voor technologische vooruitgang en de grote rol die IT speelt in onze informatiemaatschappij."

IT 346

Personalia

Per 18 april jl. is Annechien ten Kate weer terug bij ICT~Office na een korte uitstap naar de bouwwereld. Zij zal bij ICT~Office onder meer het kernprogramma ICT & Overheid gaan trekken. Met dit programma wordt invulling gegeven aan de samenwerking die ICT~Office namens de ICT-branche heeft met de (rijks)overheid. Daarnaast wordt zij verantwoordelijk voor het verder uitbouwen van de 2e-lijns juridische dienstverlening. Hiermee wordt tegemoet gekomen aan de steeds grotere vraag van ICT-bedrijven naar juridische ondersteuning. Annechien heeft ruime ervaring in het ICT-recht en geeft met regelmaat presentaties over diverse juridische ICT-onderwerpen.

Annechien zit ook in de redactie van deze site.

IT 333

Algemene voorwaarden vaak ten nadele van de consument

Het tijdschrift Bright publiceerde afgelopen vrijdag een onderzoek naar de gebruikersvoorwaarden van enkele bedrijven zoals o.a. Apple, eBay, Facebook, Flickr, Google, Marktplaats en Skype. Hieruit blijkt dat de voorwaarden regelmatig herschreven worden, vaak ten nadele van de consument. Bright stelt dat de voorwaarden in moeilijke juridische taal worden opgeschreven en dat daarom niet duidelijk is wat ze precies inhouden. Bright concludeert kortweg dat door ondertekening van de voorwaarden, de gebruiker afstand doet van al zijn rechten en veel verplichtingen krijgt.

Hierbij de voornaamste conclusies uit het rapport.

1. De voorwaarden worden regelmatig aangepast zonder de gebruiker hierover in te lichten.
2. De aansprakelijkheid van de diensten zelf wordt zoveel mogelijk beperkt.
3. Gekochte applicaties zijn geen eigendom van de gebruiker, deze koopt alleen een licentie voor gebruik, welke kan worden ingetrokken en niet kan worden overgedragen.
4. Garantiemogelijkheden zijn zeer beperkt en er wordt veelvuldig gebruik gemaakt van het koppelen en dataminen van persoonlijke gegevens.
5. Ook wordt privé informatie van gebruikers wordt zonder expliciete toestemming van de gebruiker gebruikt voor financieel gewin en doorgespeeld naar derde partijen waardoor het niet meer controleerbaar is voor de gebruiker.
6. Verder worden vaak de (intellectuele) eigendomsrechten van foto's en video's die de gebruiker uploadt naar de diensten overgeheveld.

Lees het gehele rapport hier (link en pdf).

IT 283

Facebook tagging toegestaan?

©http://www.urlesque.com/2009/03/09/tag-your-facebook-friends-the-ultimate-collection-of-photos-fro/Met dank aan Milica Antic, SOLV voor deze bijdrage. Iedereen kent het wel. Op je Facebook wall, en op die van al je vrienden, verschijnt plotseling een foto van jou waar je helemaal niet blij mee bent. De reden dat je ervan baalt, kan van alles zijn. Gewoon omdat je er lelijk op staat, of omdat je in het café staat terwijl je je ziek hebt gemeld, je iets te innig omhelsd staat met een ander dan je partner, je onmiskenbaar dronken bent, of omdat je simpelweg überhaupt geen zin hebt om foto’s van jezelf te delen met Facebook vrienden.

Toch kan het dus gebeuren dat er een foto van jou op Facebook belandt omdat een ander deze heeft geüpload en van jouw naam heeft voorzien (getagged). Onlangs werd aan een Amerikaanse rechter de vraag voorgelegd of het taggen van Facebook eigenlijk wel is toegestaan. De rechter was duidelijk, die had er geen enkel probleem mee:

"[t]here is nothing within the law that requires [one's] permission when someone takes a picture and posts it on a Facebook page. There is nothing that requires [one's] permission when she [is] "tagged" or identified as a person in those pictures."

Hoe zit dat eigenlijk in Nederland?

 Ik laat het auteursrecht van de maker van de foto even voor wat het is. Het gaat hier natuurlijk vooral om het privacy-aspect. Volgens het portretrecht (artikel 21 Auteurswet) kan de geportretteerde zich alleen tegen publicatie van zijn portret verzetten als hij hiertoe een redelijk belang heeft. Uitgangpunt is in het portretrecht dus: ja, het mag, tenzij er bijzondere omstandigheden zijn. Uit de rechtspraak weten we inmiddels wat die omstandigheden zijn: de ernst van de inbreuk op de privacy en de aard en mate van intimiteit die wordt onthuld, de aard en het belang van de feiten die worden openbaar gemaakt, de persoon om wie het gaat en de context van de publicatie. Ook de wijze waarop de foto is gemaakt kan van belang zijn (hinderlijk volgen of onverhoeds fotograferen). Een goed voorbeeld is de zaak van de Maastrichtse studente die in zeer dronken toestand werd gefilmd: deze opnames waren schadelijk en bovendien had ze er, mede gezien haar toestand, niet op bedacht hoeven te zijn dat ze zou worden gefilmd. De publicatie van dit filmpje was onrechtmatig. Beroemdheden zullen zich minder snel kunnen verzetten vanwege het principe ‘hoge bomen vangen veel wind’. Aan de andere kant kunnen beroemdheden soms juist een geldelijk belang hebben dat zich tegen publicatie verzet. Hoe dan ook blijft het onder het portretrecht een belangenafweging tussen enerzijds het privacybelang en anderzijds de vrijheid van meningsuiting.

Onder de Wet bescherming persoonsgegevens is dat eigenlijk niet anders. De wet geeft enkele grondslagen voor verwerking van persoonsgegevens (en dat is het publiceren en taggen van een foto op Facebook zeker ook). De belangrijkste grondslagen zijn toestemming en het hebben van een gerechtvaardigd belang dat zwaarder weegt dan het de bescherming van privacy. Waar in het portretrecht het uitgangspunt dus is dat ‘het mag tenzij’, is onder de WBP het uitgangspunt ‘het mag onder omstandigheden’. Feitelijk komt het mijns inziens neer om dezelfde belangenafweging.

In het geval van Facebook speelt de toestemming nog wel een interessante rol. Je kan mijns inziens goed betogen dat gebruikers van Facebook impliciet toestemming hebben gegeven voor het taggen van foto’s. Het taggen is een bekend en populair onderdeel van Facebook, en bovendien kan je een foto ‘onttaggen’. Een eenmaal verwijderde tag is nooit meer terug te plaatsen. Dat betekent dat je foto er nog wel is, maar niet meer is verbonden aan jouw naam. Hij is dus ook niet meer te zien op jouw wall tenzij jij de foto zelf plaatst.

Al deze omstandigheden in aanmerking nemende – de functie van Facebook, de bekendheid van de gebruiker met het taggen, de mogelijkheid om te ‘detaggen’, het uitgangspunt van het portretrecht dat het mag tenzij, en het recht op vrijheid van meningsuiting van de taggende persoon (welk grondrecht even zwaar weegt als het recht op privacy) – denk ik dat Facebook tagging in Nederland niet snel onrechtmatig zal zijn. Wees wel bewust van de privacy van de vrienden die je tagged, en wees vooral voorzichtig met het plaatsen en taggen van foto’s die je vrienden mogelijk in een lastig parket brengen. Dat is ook wel zo netjes.

Zie voor verdere berichtgeving hier en hier.

IT 239

Politie mag geen IP-adressen opvragen op basis van vrijwilligheid

Opinie/met bijzondere dank aan Milica Antic SOLV...Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie heeft zich duidelijk uitgesproken: de politie mag niet zomaar IP-adressen bij journalisten opvragen. Daar moet een belangenafweging aan vooraf gaan, inclusief het belang van journalistieke bronbescherming. Het college van procureurs-generaal komt dit voorjaar met een nieuwe aanwijzing voor de toepassing van dwangmiddelen tegen journalisten, aldus de Minister.

De politie schijnt nogal eens naar de uitbaters van websites te stappen om de IP-adressen van bezoekers van die websites op te vragen. Dat gebeurt ook als het gaat om journalistieke websites zoals crimesite.nl. De vraag is of dat mag. IP-adressen worden door het College Bescherming Persoonsgegevens immers als persoonsgegevens aangemerkt en dus moet je daarmee zorgvuldig omgaan.

Nu zullen veel organisaties, geconfronteerd met een verzoek van de politie, de gevraagde IP-adressen toch wel afgeven, want tegen de politie durf je niet snel nee te zeggen. Crimesite.nl durfde dat wel, en terecht. 

Als de politie persoonsgegevens zou vragen bij telecomaanbieders, dan moet er gebruik worden gemaakt van de vorderingsbevoegdheid zoals geregeld in het Wetboek van Strafvordering. De uitoefening van deze bevoegdheid is met waarborgen omkleed. Een gewoon ‘verzoekje’ van de politie is dus onvoldoende.
In andere gevallen moet de politie volgens het CBP in ieder geval schriftelijk uitleggen op basis van welke wettelijke regeling men verplicht zou zijn de gevraagde IP-adressen te geven. Er moet gekeken worden of de verstrekking noodzakelijk is ter voorkoming, opsporing of vervolging van strafbare feiten, en vervolgens moet er een belangenafweging worden gemaakt. Meestal zal de verstrekking van persoonsgegevens aan de politie buiten het kader van de wettelijk geregelde opsporingsbevoegdheden niet zijn toegelaten, schreef het CBP al in een brochure uit 2006.

Eind vorig jaar maakte de Hoge Raad ook duidelijk dat indien een verzoek tot het opvragen van persoonsgevens onder een bepaalde opsporingsbevoegdheid valt (in dat geval art. 126nd Wetboek van Strafvordering), de politie deze procedure moet volgen. Opvragen op basis van vrijwilligheid is dus niet toegestaan aldus de Hoge Raad in zijn arrest van 21 december 2010.

Klare taal dus door het CPB en de Hoge Raad. En toch blijft de politie al bluffend organisaties onder druk zetten om vrijwillig IP-adressen en andere persoonsgegevens af te staan. Hopelijk is die praktijk met de stellingname van Opstelten (de baas van de politie) definitief ten einde.

Lees het hele bericht hier
Nog niet uitgelezen: Oerlemansblog

Iets gezien en ook uw opiniestuk insturen? dat kan hier

IT 236

4 nieuwe NVBI leden beëdigd

Alweer een wat ouder bericht. De Nederlandse Vereniging van Beëdigde Informaticadeskundigen (NVBI) heeft op 18 januari 2011 vier nieuwe leden beëdigd: Frank Eggink, Vincent Kroon, Hans van Rossen en Ernst Peter Tamminga. Zij zijn gecertificeerd op basis van aantoonbare kennis van en ervaring in zowel ICT, als bedrijfskunde en recht. Deze kennis is getoetst door het afleggen van een vakbekwaamheidstoets onder toezicht van de Stichting Examenkamer.

De beëdigde leden van de NVBI zijn onafhankelijke deskundigen die complexe en cruciale ICT-projecten voorbereiden en begeleiden. Met hun gedegen ervaring en expertise in het plannen, uitvoeren en beoordelen van informaticaprojecten worden NVBI-leden tevens ingeschakeld bij aanbestedingen, projectaudits en om conflicten te beslechten.

De NVBI is de beroepsvereniging van specialisten op het raakvlak van ICT, bedrijfskunde en recht. De NVBI waarborgt de onafhankelijkheid van haar leden door een gedragscode en tuchtrecht. 

Zie de website hier.

IT 212

Quinten Kroes naar Brinkhof

Ook Quinten Kroes gaat niche. Quinten Kroes is per 1 januari 2011 bij Brinkhof toegetreden als partner. Daarvoor was hij counsel bij Allen & Overy. Hij is sinds 1995 actief als advocaat in de telecommunicatie, media en technologie (TMT) sectoren, en adviseert en procedeert over telecom-, media- en privacyregulering. Daarnaast beschikt hij over ruime ervaring met het opstellen en uitonderhandelen van commerciële contracten, waaronder IT- en licentiecontracten.

IT 190

Serge Gijrath counsel bij Stibbe

Serge Gijrath heads the IT/IP practice and works in the TMT group. He has been specialising in IT law for over 20 years. His practice focuses on IT & sourcing, telecommunications, electronic commerce, Internet, (new) media and privacy law.

Lees het persbericht hier.