Elektronische handtekening voldoende betrouwbaar: taxatieovereenkomst heeft dwingende bewijskracht

Rb. Overijssel 28 juli 2026, IT 5432; ECLI:NL:RBOVE:2026:4805 (Fitrex tegen [gedaagde]). Tussen Fitrex en een consument is in geschil of een overeenkomst tot stand is gekomen voor de taxatie van diens woning. De consument betwist dat hij de overeenkomst digitaal heeft ondertekend en stelt dat de taxatiekosten al waren inbegrepen in het bedrag dat hij aan zijn hypotheekadviseur had betaald. De kantonrechter overweegt dat een elektronisch ondertekend geschrift als onderhandse akte dwingende bewijskracht kan hebben wanneer de gebruikte methode van ondertekening, gelet op het doel waarvoor zij is gebruikt en alle overige omstandigheden van het geval, voldoende betrouwbaar is. Fitrex had de contactgegevens van de consument via een bij haar bekende tussenpersoon ontvangen, de overeenkomst naar diens e-mailadres gestuurd en bij de ondertekening onder meer het gebruikte e-mailadres, IP-adres, de datum en het tijdstip geregistreerd. Gelet op deze werkwijze en het doel van de overeenkomst – een eenmalige taxatie tegen een vooraf bepaalde vaste prijs – acht de kantonrechter de ondertekenmethode voldoende betrouwbaar. De overeenkomst heeft daarom tussen partijen dwingende bewijskracht van hetgeen daarin is vastgelegd, behoudens tegenbewijs. De consument heeft geen tegenbewijs geleverd of aangeboden en heeft bovendien bevestigd dat het geregistreerde e-mailadres bij hem in gebruik is. De kantonrechter concludeert dat een overeenkomst tussen Fitrex en de consument tot stand is gekomen en dat de consument € 645 voor de taxatie moet betalen. Dat hij mogelijk met zijn hypotheekadviseur had afgesproken dat de taxatiekosten in diens vergoeding waren inbegrepen, maakt dit niet anders, omdat Fitrex juridisch buiten die afspraak staat.

Omdat sprake is van een overeenkomst tussen een handelaar en een consument, toetst de kantonrechter ambtshalve of Fitrex aan de toepasselijke informatieverplichtingen heeft voldaan en of haar algemene voorwaarden oneerlijke bedingen bevatten. Fitrex heeft volgens de kantonrechter voldoende toegelicht en onderbouwd dat zij aan de (pre)contractuele informatieplichten van Boek 6 BW heeft voldaan. Het rentebeding van 1% per maand wordt daarentegen als oneerlijk aangemerkt, omdat het de consument een onevenredig hoge schadevergoeding oplegt. Als gevolg daarvan kan Fitrex evenmin aanspraak maken op de wettelijke rente van artikel 6:119 BW. Ook het beding over buitengerechtelijke incassokosten is oneerlijk, omdat het aanzienlijk ten nadele van de consument afwijkt van de wettelijke regeling, onder meer doordat niet correct rekening wordt gehouden met de vereiste veertiendagenbrief en de wettelijke staffel. Fitrex kan daarom ook geen buitengerechtelijke incassokosten vorderen. De consument wordt veroordeeld tot betaling van de hoofdsom van € 645 en € 837,08 aan proceskosten; de gevorderde rente en buitengerechtelijke incassokosten worden afgewezen.

4.4

De geavanceerde en de gewone elektronische handtekening hebben alleen dezelfde rechtsgevolgen als een handgeschreven handtekening als daarvoor een methode voor ondertekening is gebruikt die voldoende betrouwbaar is, gelet op het doel waarvoor de elektronische handtekening is gebruikt en gelet op alle overige omstandigheden van het geval. De kantonrechter moet dus beoordelen of de gebruikte ondertekenmethode in dit specifieke geval voldoende betrouwbaar was. Als dat het geval is, is er sprake van een onderhandse akte met dwingende bewijskracht, waartegen slechts tegenbewijs kan worden geleverd.

4.5

Fitrex heeft in dit verband, met verwijzing naar de door haar aanvullend ingediende productie 4, aangevoerd dat zij de volgende werkwijze heeft gevolgd. [naam] ([naam]), werkzaam voor [bedrijf], heeft via zijn Fitrex-account een aanvraag ingediend voor zijn klant, [gedaagde]. [naam] heeft de contactgegevens van [gedaagde], waaronder ook zijn naam en email-adres, bij Fitrex aangeleverd. Fitrex heeft [gedaagde] vervolgens per e-mail de (concept)overeenkomst toegestuurd en hem verzocht deze te ondertekenen. Fitrex heeft de datum en het tijdstip waarop – in haar visie – de overeenkomst is ondertekend, geregistreerd, als ook welk e-mail- en IP-adres daarbij gebruikt is. Hoewel [gedaagde] volhardt in zijn standpunt dat hij geen overeenkomst getekend heeft, heeft hij de door Fitrex beschreven werkwijze als zodanig onvoldoende gemotiveerd betwist, zodat ervan uit zal worden gegaan dat Fitrex deze heeft gevolgd.

4.6

De kantonrechter is van oordeel dat deze methode in dit specifieke geval voldoende betrouwbaar is. Uit de door Fitrex als aanvullende productie 4 beschreven werkwijze volgt dat tussenpersonen pas na een kennismakingsgesprek bij Fitrex een account kunnen aanmaken. Fitrex is dus in principe bekend met alle bij haar geregistreerde tussenpersonen. Fitrex ontvangt de contactgegevens van haar klanten rechtsreeks van deze bekende tussenpersonen. Hiermee beoogt Fitrex de identiteit van haar klanten te waarborgen en misbruik te voorkomen. Nadat een klant voor akkoord ondertekent, registreert Fitrex specifieke gegevens van de klant, zoals het e-mailadres waarmee het akkoord is gegeven en het IP-adres dat daarbij gebruikt is. Daarnaast houdt Fitrex ook de datum en het tijdstip waarop getekend is bij. Ook dit is kennelijk bedoeld om (achteraf) de identiteit van de ondertekenaar te kunnen vaststellen. In het licht van de hierboven genoemde omstandigheden en gelet op het doel waarvoor de elektronische handtekening in dit geval is gebruikt, namelijk een eenmalige taxatie tegen een vooraf bepaalde, vaste prijs, is de door Fitrex gevolgde methode voldoende betrouwbaar.

De overeenkomst heeft tussen partijen dus dwingende bewijskracht van wat daarin is vastgelegd, behoudens tegenbewijs. Tegenbewijs heeft [gedaagde] geleverd, noch aangeboden. Hij heeft ter zitting bevestigd dat het e-mailadres [e-mailadres] bij hem in gebruik is en niet toegelicht hoe het kan dat dit e-mailadres, vergezeld van een IP-adres en een datum en tijdstip van ondertekening, op de overeenkomst is verschenen. Dit alles maakt dat de kantonrechter van oordeel is dat er een overeenkomst tot stand is gekomen tussen Fitrex en [gedaagde] op grond waarvan [gedaagde] Fitrex moet betalen voor de door haar verrichte taxatie.

4.7

De verklaring van [gedaagde] dat hij [bedrijf] al betaald zou hebben voor de taxatie, maakt dit niet anders. Zelfs indien zou komen vast te staan dat tussen [gedaagde] en [bedrijf] de afspraak bestond dat de taxatiekosten deel uitmaakten van het bedrag dat [gedaagde] aan [bedrijf] verschuldigd was, staat Fitrex in juridisch opzicht geheel buiten deze afspraak. [bedrijf] heeft Fitrex en [gedaagde] weliswaar bij elkaar gebracht, maar doordat [gedaagde] het voorstel van Fitrex digitaal heeft ondertekend, is er vervolgens een eigen overeenkomst tot stand gekomen tussen hem en Fitrex. Die overeenkomst geeft aan Fitrex het recht om de kosten van de taxatie rechtstreeks bij [gedaagde] te verhalen. [gedaagde] zal daarom worden veroordeeld om € 645,00 aan Fitrex te betalen.

Voor zover [gedaagde] van mening is dat [bedrijf] zich niet aan gemaakte afspraken heeft gehouden of anderszins fouten heeft gemaakt, staat het hem vrij staat om voornoemd bedrag te proberen te verhalen op [bedrijf].