Rb. Limburg 1 mei 2026, IT 5289; ECLI:NL:RBLIM:2026:4259 ([eiseres] tegen de Minister van Financiën). In deze zaak tussen [eiseres] en de minister van Financiën stonden twee bestuursrechtelijke procedures centraal over de Fraude Signalering Voorziening (FSV) van de Belastingdienst. De eerste procedure zag op een AVG-inzageverzoek met betrekking tot persoonsgegevens die van eiseres in de FSV waren opgenomen. De tweede procedure betrof een verzoek om schadevergoeding wegens de registratie van eiseres in de FSV. [eiseres] had de Belastingdienst verzocht om volledige inzage in haar FSV-registratie, waaronder de zogeheten “screenprints” van de registratie, en stelde daarnaast schade te hebben geleden door opname in de FSV. De minister verstrekte een overzicht van persoonsgegevens uit de FSV, maar weigerde inzage in bepaalde gegevens met een beroep op artikel 23 AVG en artikel 41 Uitvoeringswet AVG. Volgens de minister was beperking van inzage noodzakelijk ter bescherming van toezicht-, opsporings- en privacybelangen van derden. Daarnaast stelde de minister dat uit beschikbare systemen niet bleek dat persoonsgegevens van eiseres met andere instanties waren gedeeld.

Rb. Noord-Holland 15 april 2026, IT 5287; ECLI:NL:RBNHO:2026:4201 (Mega Energie B.V. tegen [gedaagde]). In deze zaak tussen Mega Energie B.V. en een consument staat de vraag centraal of de energieleverancier de hoogte van het in rekening gebrachte gasverbruik voldoende heeft onderbouwd. Mega vordert betaling van openstaande facturen, gebaseerd op een aanzienlijk gasverbruik. De consument betwist deze vordering en stelt dat de gehanteerde meterstanden onjuist zijn. Ter onderbouwing legt hij foto’s over van de gasmeter, waarop een lagere eindstand te zien is op de relevante datum.

Rb. Overijssel 6 mei 2026, IT 5290; ECLI:NL:RBOVE:2026:2581 (Booking tegen Groepen). In deze zaak tussen Booking en Groepen, stond een geschil centraal over het terughalen van gegevens uit back-ups van een online reserveringssysteem. Groepen wil toegang krijgen tot gegevens die eerder aanwezig waren in het online reserveringssysteem BEX/CMS van Booking. Volgens Groepen heeft zij groot belang bij deze data in verband met fiscale verplichtingen, waaronder verplichtingen die voortvloeien uit DAC7. Het gaat onder meer om gegevens over facturen, boekingen, afrekeningen en commissies met betrekking tot huiseigenaren en consumenten. Booking stelde zich op het standpunt dat eerst duidelijk moest worden welke gegevens precies moesten worden teruggehaald en dat daarvoor kosten verschuldigd zijn.

Rb. Noord-Holland 4 februari 2026, IT 5286; ECLI:NL:RBNHO:2026:4721 (BudgetEnergie tegen [gedaagde]). In deze zaak tussen Budget Thuis B.V. (BudgetEnergie) en een consument staat de vraag centraal in hoeverre een energieleverancier heeft voldaan aan de (pre)contractuele informatieplichten bij een overeenkomst op afstand en welke gevolgen een schending daarvan heeft. De kantonrechter toetst ambtshalve of aan de informatieplichten uit artikel 6:230m BW is voldaan. Hoewel de energieleverancier stelt dat dit het geval is en screenshots van het bestelproces overlegt, blijkt niet dat de consument voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst duidelijk is geïnformeerd over de voorwaarden voor opzegging, waaronder het verschuldigd zijn van een opzegvergoeding. Daarmee is een essentiële informatieplicht geschonden.

Rb. Noord-Holland 8 april 2026, IT 5285; ECLI:NL:RBNHO:2026:5005 (Audax tegen de Beleving). In deze zaak tussen Audax Renewables Nederland B.V. en Horeca De Beleving B.V. staat de vraag centraal of een onderneming een opzegvergoeding verschuldigd is na voortijdige beëindiging van een energiecontract. Namens De Beleving had een inkooporganisatie (Procent Energie) een driejarig energiecontract gesloten met Audax. De Beleving betwistte gebonden te zijn aan deze overeenkomst en stelde dat Procent haar volmacht had overschreden. Daarnaast voerde zij aan dat de opzegvergoeding onredelijk was en gematigd moest worden.

Rb. Overijssel 19 mei 2026, IT 5284; ECLI:NL:RBOVE:2026:2770 (ACES tegen Tragar). In deze zaak tussen ACES Energy Special Products B.V. en Tragar B.V. staat de vraag centraal of de door ACES geleverde accu’s voor een elektrische driewieler (de Joiny) aan de overeenkomst beantwoorden. ACES vordert betaling van openstaande facturen, terwijl Tragar stelt dat zij de overeenkomst rechtsgeldig buitengerechtelijk heeft ontbonden wegens non-conformiteit van de accu’s. Volgens Tragar voldoen de accu’s niet aan de overeengekomen specificaties, met name wat betreft de actieradius en de werking van het display. Op basis van een door de rechter benoemde deskundige komt vast te staan dat de accu’s inderdaad gebreken vertonen. De actieradius blijft steken op circa 44,5 kilometer, terwijl partijen minimaal 50 kilometer zijn overeengekomen. Daarnaast blijkt dat het laadniveau van de accu niet accuraat kan worden afgelezen op het display, waarbij de oorzaak volgens de deskundige ligt in de eigenschappen van de accu zelf.

Hof van Justitie EU 7 december 2023, IT 5280; IEFbe 4226; ECLI:EU:C:2023:957 (OQ tegen Land Hessen, SCHUFA Holding). In deze zaak staat de vraag centraal of het automatisch vaststellen van een kredietscore door een kredietinformatiebureau kan worden aangemerkt als geautomatiseerde individuele besluitvorming in de zin van artikel 22 AVG. SCHUFA stelde op basis van persoonsgegevens een waarschijnlijkheidswaarde vast over de kredietwaardigheid van een persoon. Die score werd vervolgens verstrekt aan derden, zoals banken, die deze waarde gebruikten bij de beoordeling of zij al dan niet een contractuele relatie met de betrokkene aangingen. Volgens SCHUFA nam zij zelf geen besluit, maar verstrekte zij slechts informatie aan haar contractuele partners.

Rb. Den Haag 21 april 2026, IT 5281; ECLI:NL:RBDHA:2026:9652 ([eiseres] tegen de Minister van Asiel en Migratie).  In deze zaak beoordeelt de rechtbank of de minister de asielaanvraag van [eiseres] buiten behandeling mocht laten, omdat Spanje op grond van de Dublinverordening verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan. Daarbij staat onder andere de vraag centraal of het besluit mogelijk tot stand is gekomen met behulp van AI of Case Matcher. [eiseres] stelt namelijk dat zij niet kan nagaan of het besluit door een bevoegde ambtenaar is genomen. Volgens haar zijn er aanwijzingen dat AI of Case Matcher is gebruikt, onder meer omdat het besluit kort is en volgens haar onvoldoende ingaat op haar zienswijze. De rechtbank volgt haar daarin niet. De minister heeft toegelicht dat contact is gelegd met de ambtenaren die onder het voornemen en het besluit staan vermeld. Zij hebben verklaard dat zij geen gebruik hebben gemaakt van AI of Case Matcher en dat zij de besluiten zelf hebben opgesteld.

Rb. Oost-Brabant 13 mei 2026, IT 5288; ECLI:NL:RBOBR:2026:3316 ([eiseres] tegen Loxodon). In deze zaak tussen [eiseres] en Loxodon Services B.V. staat een ICT-project centraal waarin partijen van mening verschillen over de omvang van de opdracht, de oplevering van koppelingen (connectoren) en de vraag wie tekort is geschoten in de nakoming van de overeenkomst. Partijen waren overeengekomen dat Loxodon connectoren zou ontwikkelen voor de koppeling tussen het IRIS CRM-systeem van [eiseres] en het SAP-systeem van SWL. Aanvankelijk werd gewerkt volgens een lineaire (waterval) aanpak, waarbij de scope vooraf werd vastgelegd. In de loop van het project ontstonden alleen problemen, onder meer doordat [eiseres] overstapte naar een ander systeem (VERA), waardoor de oorspronkelijke specificaties niet langer aansloten.