IT 4982
13 oktober 2026
Artikel

Schrijf u hier in voor de gratis wekelijkse nieuwsbrief van IT & Recht

 
IT 5665
19 november 2026
Uitspraak

Gerecht EU: Commissie mocht Zalando toegang tot documenten over DSA-toezichtvergoeding weigeren

 
IT 5668
19 november 2026
Uitspraak

HvJEU: EDPS kan wijziging Europol-regels niet aanvechten

 
IT 5665

Gerecht EU: Commissie mocht Zalando toegang tot documenten over DSA-toezichtvergoeding weigeren

Overige instanties 7 okt 2026, IT 5665; ECLI:EU:T:2026:642 (Zalando tegen Commissie), https://www.itenrecht.nl/artikelen/gerecht-eu-commissie-mocht-zalando-toegang-tot-documenten-over-dsa-toezichtvergoeding-weigeren

Gerecht EU 7 oktober 2026, IT 5665; ECLI:EU:T:2026:642 (Zalando tegen de Commissie). Het Gerecht heeft het beroep van Zalando tegen de weigering van de Europese Commissie om toegang te verlenen tot documenten over de berekening van haar toezichtvergoeding op grond van de Digital Services Act (DSA) afgewezen. De Commissie had Zalando in april 2023 aangewezen als zeer groot onlineplatform, waarbij zij uitging van 83,341 miljoen gemiddeld maandelijks actieve afnemers. Voor de voorlopige berekening van de toezichtvergoeding over 2023 hanteerde de Commissie echter 47,5 miljoen actieve afnemers, op basis van gegevens van externe aanbieders, waaronder Similarweb en SensorTower. Zalando verzocht daarom op grond van Verordening (EG) nr. 1049/2001 om toegang tot documenten die inzicht gaven in de gebruikte gegevens en berekeningsmethoden. De Commissie identificeerde 34 documenten, maar weigerde toegang op grond van deze verordening met een beroep op de bescherming van commerciële belangen en gerechtelijke procedures. Een groot deel van de documenten was eerder wel aan Zalando verstrekt in het kader van haar recht op toegang tot het dossier op grond van artikel 79 lid 4 DSA. Zalando stelde dat de Commissie onvoldoende had aangetoond dat openbaarmaking de betrokken belangen daadwerkelijk zou schaden en dat een hoger openbaar belang bestond bij transparantie over de berekening van de toezichtvergoedingen.

IT 5668

HvJEU: EDPS kan wijziging Europol-regels niet aanvechten

HvJ EU 17 nov 2026, IT 5668; ECLI:EU:C:2026:984 (EDPS tegen Europees Parlement en Raad), https://www.itenrecht.nl/artikelen/hvjeu-edps-kan-wijziging-europol-regels-niet-aanvechten

HvJ EU 17 november 2026, IT 5668; IEFbe 4411; C-698/23 P; ECLI:EU:C:2026:984 (EDPS tegen Europees Parlement en Raad). In deze zaak tussen de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) enerzijds en het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie anderzijds staat de vraag centraal of de EDPS zelfstandig beroep tot nietigverklaring kan instellen tegen gewijzigde Europese regelgeving over de verwerking van persoonsgegevens door Europol. Op 3 januari 2022 droeg de EDPS Europol op om persoonsgegevens binnen bepaalde termijnen te categoriseren en gegevens die niet aan de wettelijke vereisten voldeden vervolgens te verwijderen. Later dat jaar wijzigde de Uniewetgever de Europol-verordening. Daarbij werden overgangsbepalingen ingevoerd die Europol onder bepaalde voorwaarden toestaan eerder ontvangen persoonsgegevens langer te verwerken en te bewaren. Volgens de EDPS legaliseren deze bepalingen met terugwerkende kracht gegevensverwerkingen die eerder in strijd waren met de geldende regelgeving. Daarmee zouden zij zijn onafhankelijkheid en toezichthoudende bevoegdheden aantasten. De EDPS stelde beroep tot nietigverklaring in tegen de artikelen 74 bis en 74 ter van de gewijzigde Europol-verordening. Het Gerecht verklaarde dit beroep niet-ontvankelijk, omdat de EDPS niet rechtstreeks door de bepalingen werd geraakt. In hoger beroep voert de EDPS aan dat hij op grond van zijn onafhankelijke positie en het beginsel van institutioneel evenwicht bevoegd moet zijn om zijn toezichthoudende prerogatieven rechtstreeks bij de Unierechter te verdedigen.

IT 5667

Conclusie A-G: hoge bewijsdrempel voor betwisten poortwachtersstatus onder DMA

HvJ EU 15 okt 2026, IT 5667; ECLI:EU:C:2026:861 (Bytedance tegen de Europese Commissie), https://www.itenrecht.nl/artikelen/conclusie-a-g-hoge-bewijsdrempel-voor-betwisten-poortwachtersstatus-onder-dma

HvJ EU Conclusie A-G Biondi 15 oktober 2026, IEF 24046; IT 5667; IEFbe 4410; ECLI:EU:C:2026:861 (Bytedance tegen de Europese Commissie). In deze zaak tussen ByteDance en de Europese Commissie staat de aanwijzing van ByteDance als poortwachter voor het sociale netwerk TikTok op grond van de Digital Markets Act (DMA) centraal. De Europese Commissie heeft ByteDance op 5 september 2023 als poortwachter aangewezen, omdat TikTok voldoet aan de kwantitatieve drempelwaarden van artikel 3 lid 2 DMA. ByteDance betwist deze aanwijzing en stelt dat TikTok, ondanks het bereiken van deze drempelwaarden, geen belangrijke toegangspoort vormt voor zakelijke gebruikers om eindgebruikers te bereiken. Het Gerecht van de Europese Unie verwierp het beroep van ByteDance op 17 juli 2024. In hoger beroep voert ByteDance onder meer aan dat het Gerecht een te strenge bewijsmaatstaf heeft gehanteerd bij de beoordeling van haar argumenten tegen de poortwachtersstatus. Ook stelt ByteDance dat onvoldoende rekening is gehouden met het ontbreken van een uitgebreid platformecosysteem en het feit dat gebruikers verschillende sociale netwerken naast elkaar gebruiken (multi-homing).

IT 5666

Conclusie A-G: Facebook is niet gratis als je betaalt met persoonsgegevens

HvJ EU 19 nov 2026, IT 5666; C-643/25 (Verbraucherzentrale Bundesverband tegen Meta), https://www.itenrecht.nl/artikelen/conclusie-a-g-facebook-is-niet-gratis-als-je-betaalt-met-persoonsgegevens

HvJ EU Conclusie A-G Medina 19 november 2026, IEF 24045; RB 4225; IT 5666; IEFbe 4409; C-643/25; ECLI:EU:C:2026:1001 (Verbraucherzentrale Bundesverband tegen Meta). In deze zaak tussen de Duitse consumentenorganisatie Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. en Meta Platforms Ireland Limited staat de vraag centraal of een digitaal platform als ‘gratis’ mag worden aangeprezen wanneer gebruikers hun persoonsgegevens moeten verstrekken en toestemming moeten geven voor het commerciële gebruik daarvan. Aanleiding is de mededeling ‘Facebook ist und bleibt kostenlos’ (‘Facebook is en blijft gratis’), die in februari 2015 op de Duitstalige registratiepagina van Facebook verscheen. De consumentenorganisatie stelt dat het gebruik van Facebook niet daadwerkelijk kosteloos is, omdat gebruikers in ruil voor toegang hun persoonsgegevens beschikbaar stellen. Volgens de organisatie is daarom sprake van een oneerlijke handelspraktijk in de zin van punt 20 van bijlage I bij Richtlijn 2005/29/EG betreffende oneerlijke handelspraktijken. Deze bepaling verbiedt het als ‘gratis’ aanprijzen van producten of diensten wanneer de consument daarvoor iets moet betalen, afgezien van bepaalde onvermijdelijke kosten. Nadat de Duitse rechters de vordering van de consumentenorganisatie hadden afgewezen, legde het Bundesgerichtshof een prejudiciële vraag voor aan het Hof van Justitie [IEF 23180]. Het wil weten of het verstrekken van persoonsgegevens en het verlenen van toestemming voor commercieel gebruik daarvan kan worden aangemerkt als een tegenprestatie in de zin van de richtlijn.

IT 5661

Gemeente mag persoonsgegevens van vader blijven verwerken voor controle bijstandsuitkering dochter

Rechtbank Limburg 17 nov 2026, IT 5661; ECLI:NL:RBLIM:2026:11428 (eiser tegen het college), https://www.itenrecht.nl/artikelen/gemeente-mag-persoonsgegevens-van-vader-blijven-verwerken-voor-controle-bijstandsuitkering-dochter

Rb. Limburg 19 oktober 2026, IT 5661; ECLI:NL:RBLIM:2026:11428 (eiser tegen het college). De rechtbank heeft geoordeeld dat de gemeente Roerdalen persoonsgegevens van een vader mag blijven verwerken voor de controle van de bijstandsuitkering van zijn inwonende dochter. Eiser woont samen met zijn meerderjarige dochter, die een uitkering ontvangt op grond van de Participatiewet. Om te controleren of de kostendelersnorm van toepassing is en of zich wijzigingen voordoen die van invloed zijn op het recht op of de hoogte van de uitkering, laat de gemeente maandelijks via het Inlichtingenbureau geautomatiseerde controles uitvoeren. Daarbij worden ook persoonsgegevens van medebewoners verwerkt. Eiser maakte bezwaar tegen deze verwerking en verzocht de gemeente zijn persoonsgegevens los te koppelen van die van zijn dochter. Volgens hem ontbrak een wettelijke grondslag en was de verwerking in strijd met de beginselen van proportionaliteit, subsidiariteit en transparantie en met artikel 8 EVRM. Het college wees zijn verzoek af en verklaarde zijn bezwaar ongegrond. Eiser stelde daarop beroep in bij de rechtbank.

IT 5660

Geen tekortkoming bij ontwikkeling software voor betaaloplossing door ontbreken compliance-documenten

Rechtbank Amsterdam 28 okt 2026, IT 5660; ECLI:NL:RBAMS:2026:10751 (Partnership tegen [gedaagden]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/geen-tekortkoming-bij-ontwikkeling-software-voor-betaaloplossing-door-ontbreken-compliance-documenten

Rb. Amsterdam 28 oktober 2026, IT 5660; ECLI:NL:RBAMS:2026:10751 (Partnership tegen [gedaagden]). De rechtbank heeft de vorderingen van International Partnership O.Ü. (hierna: Partnership) tegen een softwareleverancier, haar moedermaatschappij en twee bestuurders afgewezen in een geschil over de ontwikkeling van een digitale betaaloplossing. Partnership, een Estse onderneming die zich richt op financiële technologie, sloot in december 2023 een Memorandum of Understanding (MoU) met een Sloveense softwareonderneming voor de ontwikkeling van een zogenoemde Embedded Finance Solution. Het product moest onder meer beschikken over een mobiele applicatie, IBAN- en bankfunctionaliteiten, betaalmogelijkheden en cryptofuncties. Hoewel het MoU aanvankelijk betrekking had op de oriëntatiefase en onboarding, gingen partijen feitelijk verder met de ontwikkeling en integratie van het product. Partnership betaalde hiervoor twee facturen van in totaal € 25.570. Volgens Partnership was het geleverde product echter onvolledig en technisch ondeugdelijk, omdat verschillende functionaliteiten niet werkten. Daarnaast stelde zij dat de softwareleverancier niet had voldaan aan haar verplichtingen op het gebied van gezamenlijke marketing. Partnership vorderde daarom een verklaring voor recht dat de betrokken vennootschappen en hun bestuurders aansprakelijk waren voor de geleden schade, evenals schadevergoeding nader op te maken bij staat.

IT 5659

Vordering Greenwheels volledig afgewezen wegens schending informatieplichten bij online overeenkomsten

Rechtbank Amsterdam 29 sep 2026, IT 5659; ECLI:NL:RBAMS:2026:9929 (Greenwheels tegen [gedaagde]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/vordering-greenwheels-volledig-afgewezen-wegens-schending-informatieplichten-bij-online-overeenkomsten

Rb. Amsterdam 29 september 2026, IT 5659; ECLI:NL:RBAMS:2026:9929 (Greenwheels tegen [gedaagde]). De rechtbank heeft de betalingsvordering van Greenwheels volledig afgewezen wegens schending van de wettelijke informatieplichten bij het online aangaan van overeenkomsten. Greenwheels vorderde van een consument betaling van vijf openstaande facturen van in totaal € 2.008,08, vermeerderd met rente en buitengerechtelijke kosten. De facturen hadden betrekking op huurkosten voor het gebruik van deelauto's, administratiekosten voor bekeuringen en aanmaankosten voor een boete. De consument had online een abonnementsovereenkomst gesloten, waarna afzonderlijke reserveringsovereenkomsten werden aangegaan voor het gebruik van de auto's. Volgens de kantonrechter zijn zowel de abonnementsovereenkomst als de reserveringsovereenkomsten aan te merken als overeenkomsten op afstand, waarop de informatieplichten van artikel 6:230m en 6:230v BW van toepassing zijn. Hoewel de consument niet in de procedure was verschenen, moest de kantonrechter ambtshalve toetsen of Greenwheels aan deze verplichtingen had voldaan.

IT 5657

Beveiligingscamera's met privacymasker maken geen onrechtmatige inbreuk op privacy van buren

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 20 okt 2026, IT 5657; ECLI:NL:GHARL:2026:6851 ([appellanten] tegen [geïntimeerden]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/beveiligingscamera-s-met-privacymasker-maken-geen-onrechtmatige-inbreuk-op-privacy-van-buren

Hof Arnhem-Leeuwarden 20 oktober 2026, IT 5657; ECLI:NL:GHARL:2026:6851 ([appellanten] tegen [geïntimeerden]). Het hof heeft geoordeeld dat bewoners van een appartementencomplex met hun beveiligingscamera's geen onrechtmatige inbreuk maken op de privacy van hun buren. Partijen wonen in een kleinschalig appartementencomplex, waar een van de huishoudens twee beveiligingscamera's in de woning heeft geplaatst die gericht zijn op de buitenruimtes aan de voor- en achterzijde. De buren maakten hiertegen bezwaar, omdat de camera's ook gemeenschappelijke ruimtes en hun privéterrein in beeld konden brengen. Zij vorderden daarom verwijdering van de camera's of aanpassing van de instellingen, zodat hun privacy niet langer geschonden zou worden. Daarnaast wilden zij een verbod op het maken van foto- en filmopnamen van henzelf en hun bezoek. De Rechtbank Midden-Nederland stelde de buren grotendeels in het gelijk en veroordeelde de eigenaren tot verwijdering van de camera's. In hoger beroep voeren de eigenaren echter aan dat de camera's zijn voorzien van een privacymasker, waardoor slechts een beperkt gedeelte van de gemeenschappelijke buitenruimte zichtbaar is. Volgens hen zijn de camera's noodzakelijk voor de beveiliging van hun eigendommen en veiligheid.

IT 5654

Executie vernietigingsbevel vertrouwelijke bedrijfsgegevens mag doorgaan, dwangsommen niet verjaard

Rechtbank Noord-Holland 28 okt 2026, IT 5654; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow), https://www.itenrecht.nl/artikelen/executie-vernietigingsbevel-vertrouwelijke-bedrijfsgegevens-mag-doorgaan-dwangsommen-niet-verjaard

Rb. Noord-Holland 28 oktober 2026, IEF 24031; IT 5654; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow). De voorzieningenrechter heeft in een executiegeschil geoordeeld dat er geen grond bestaat om de tenuitvoerlegging van eerdere vonnissen over de vernietiging van vertrouwelijke bedrijfsgegevens van Interflow te staken of te schorsen. Twee voormalige werknemers van Interflow, een onderneming gespecialiseerd in luchtbeheersing in gecontroleerde ruimtes, hebben na hun vertrek een concurrerende onderneming opgericht. Uit forensisch onderzoek bleek dat zij tegen het einde van hun dienstverband bedrijfsbestanden naar externe gegevensdragers hadden gekopieerd en bestanden naar externe e-mailadressen hadden verstuurd. Bij vonnis van 9 november 2022 zijn zij en hun onderneming veroordeeld om de gekopieerde of anderszins verkregen vertrouwelijke informatie, alle kopieën daarvan en daarop gebaseerde documenten en bestanden onder toezicht van een onafhankelijke deskundige aantoonbaar te vernietigen. Omdat volgens Interflow onvoldoende uitvoering was gegeven aan deze verplichtingen, volgde een executiegeschil waarin de rechtbank op 6 november 2023 nadere verplichtingen oplegde om de deskundige toegang te geven tot de relevante systemen, gegevensdragers en e-mailservers en de gegevens alsnog te vernietigen, op straffe van dwangsommen. Het gerechtshof Amsterdam bekrachtigde dit vonnis op 22 juli 2025, maar oordeelde wel dat Interflow de rapportages van onderzoeksbureau DigiJuris niet kon gebruiken ter bestrijding van de matiging van eerder verbeurde dwangsommen. Dit omdat deze volgens het hof in strijd met het beginsel van hoor en wederhoor tot stand waren gekomen. Nadat Interflow opnieuw aanspraak had gemaakt op dwangsommen, vorderden de voormalige werknemers en hun onderneming staking of schorsing van de executie. Zij stelden dat de onderzoeksrapportages onbruikbaar waren, dat zij onvoldoende in staat werden gesteld aan de eerdere veroordelingen te voldoen en dat de dwangsommen waren verjaard. Onder verwijzing naar de rechtspraak van de HR over executiegeschillen overweegt de voorzieningenrechter dat bij een definitieve veroordeling slechts grond bestaat voor schorsing van de tenuitvoerlegging indien sprake is van misbruik van executiebevoegdheid in de zin van artikel 3:13 BW.

IT 5656

Uitspraak ingezonden door Dirk Visser en Paul Kreijger, Visser Schaap & Kreijger. 

Hof Amsterdam: HowardsHome maakt met nieuwssignaleringsdienst inbreuk op auteursrecht en persuitgeversrecht

Gerechtshof Amsterdam 20 okt 2026, IT 5656; 200.350.773/01; ECLI:NL:GHAMS:2026:2977 (de Uitgevers tegen HowardsHome), https://www.itenrecht.nl/artikelen/hof-amsterdam-howardshome-maakt-met-nieuwssignaleringsdienst-inbreuk-op-auteursrecht-en-persuitgeversrecht

Hof Amsterdam 20 oktober 2026, IEF 23943; IT 5656; zaaknr. 200.350.773/01; ECLI:NL:GHAMS:2026:2977 (de Uitgevers tegen HowardsHome). DPG Media, Mediahuis Nederland en Mediahuis NRC (hierna: de uitgevers) hebben hoger beroep ingesteld tegen een vonnis van de Rechtbank Amsterdam [IEF 22332], waarin hun vorderingen wegens inbreuk op het auteursrecht, databankenrecht en persuitgeversrecht waren afgewezen. De zaak betreft de commerciële nieuwssignaleringsdienst van Knowledge Exchange B.V., handelend onder de naam HowardsHome. Deze dienst verzamelde informatie uit onder meer openbaar beschikbare RSS-feeds van de uitgevers en bood klanten tegen betaling signaleringen aan met hyperlinks, nieuwskoppen, tekstfragmenten en, indien beschikbaar, verkleinde afbeeldingen (thumbnails). Het Gerechtshof Amsterdam oordeelt dat het overgrote merendeel van de gebruikte perspublicaties auteursrechtelijk beschermd is en dat de uitgevers gerechtigd zijn de daarop rustende auteursrechten uit te oefenen of in te roepen. Door beschermde teksten en afbeeldingen te verveelvoudigen en openbaar te maken, heeft HowardsHome inbreuk gemaakt op het auteursrecht. Het beroep op de uitzondering voor tijdelijke reproducties (artikel 13a Aw) slaagt niet, omdat de reproducties zelfstandige economische waarde hadden en de kern van de commerciële dienstverlening vormden. Ook de beroepen op de nieuwsexceptie (artikel 15 Aw), de rapportage-exceptie (artikel 16a Aw) en het citaatrecht (artikel 15a Aw) worden verworpen. Voor een geslaagd beroep op het citaatrecht is onder meer vereist dat een rechtstreeks en nauw verband bestaat tussen het geciteerde werk en de eigen beschouwingen van de gebruiker. HowardsHome voegde echter geen eigen beschouwingen toe en gebruikte de fragmenten als onderdeel van haar commerciële product. Bovendien werd niet voldaan aan de eis dat het citeren naar billijkheid geschiedt en door het bijzondere doel wordt gerechtvaardigd. Ook de tekst- en dataminingexceptie (artikel 15o Aw) biedt geen bescherming, omdat deze uitsluitend betrekking heeft op reproducties en niet op openbaarmakingen. Daarnaast kwalificeren de werkzaamheden van HowardsHome volgens het hof niet als tekst- en datamining in de zin van artikel 25a lid 3 Aw.