Rb. Midden-Nederland 22 april 2026, IEF23545; IT5268; ECLI:RBMNE:2026:2141 ([eiseres] tegen [gedaagde]). In deze zaak staat een geschil centraal tussen een webhosting- en onderhoudsbedrijf ([eiser]) en een ondernemer ([gedaagde]) over onbetaalde facturen voor technisch websiteonderhoud, webhosting, domeinregistratie en e-mailhosting. Tussen partijen bestond een overeenkomst op grond waarvan [eiser] technisch onderhoud verrichtte aan de websites van [gedaagde] en daarnaast zorgde voor webhosting, domeinregistratie en e-mailhosting. Volgens [eiser] waren drie facturen – na een gedeeltelijke betaling op één daarvan – onbetaald gebleven, voor een totaalbedrag van € 373,97. Later vermeerderde [eiser] haar eis met een vierde factuur voor domeinregistratie na de datum waarop de overeenkomst was ontbonden. [gedaagde] erkende een deel van de facturen verschuldigd te zijn, maar voerde onder meer aan dat een abonnement al in februari 2024 zou zijn opgezegd en dat sommige facturen hem nooit hadden bereikt. De rechtbank oordeelt dat niet is komen vast te staan dat de vermeende opzeggingsbrief [eiser] daadwerkelijk heeft bereikt. Daarbij verwijst de kantonrechter naar artikel 3:37 lid 3 BW, waarin is bepaald dat een tot een bepaalde persoon gerichte verklaring pas werking heeft zodra deze de geadresseerde heeft bereikt. Omdat [gedaagde] niet kon aantonen dat de opzegging was verzonden of ontvangen, liep de overeenkomst door en bleef hij de abonnementskosten verschuldigd. Ook het verweer dat facturen niet zouden zijn ontvangen slaagt niet, nu de facturen later alsnog per e-mail zijn toegestuurd en ontvangst daarvan niet werd betwist. De kantonrechter oordeelt vervolgens dat [gedaagde] na het verstrijken van de in de aanmaningen en ingebrekestellingen genoemde termijnen in verzuim is geraakt, zodat wettelijke handelsrente verschuldigd is. Verder stond vast dat [gedaagde] ondanks herhaalde aanmaningen en ingebrekestellingen een betalingsachterstand had laten ontstaan. De kantonrechter acht die tekortkoming ernstig genoeg om ontbinding van de overeenkomst te rechtvaardigen. Daarbij weegt mee dat [eiser] al sinds 2016 correspondeerde over onbetaalde facturen en dat ook na juridisch advies geen volledige betaling volgde.

Raad van State 22 april 2026, RB 4008; IT 5266; ECLI:NL:RVS:2026:2287 (Holland Casino tegen de Ksa). De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State oordeelt dat de Kansspelautoriteit (Ksa) Holland Casino terecht een last onder dwangsom heeft opgelegd wegens verboden reclame-uitingen op haar online kansspelinterface. Centraal stond de vraag of hyperlinks naar fysieke vestigingen en restaurants van Holland Casino op de website voor online kansspelen kwalificeren als “wervings- en reclameactiviteiten” in de zin van het Besluit kansspelen op afstand (Bkoa). Holland Casino beschikte sinds 1 oktober 2021 naast vergunningen voor fysieke casino’s ook over een vergunning voor online kansspelen. Op de online kansspelwebsite stonden navigatieknoppen met onder meer de teksten “vestigingen” en “restaurants”. Via deze hyperlinks konden bezoekers doorklikken naar pagina’s over de fysieke casino’s en horeca-activiteiten van Holland Casino. Volgens de Ksa was dit in strijd met artikel 4.2 lid 5 Bkoa, dat bepaalt dat op de kansspelinterface geen reclame mag worden gemaakt voor andere goederen of diensten dan de vergunde online kansspelen. Daarom legde de Ksa een last onder dwangsom van maximaal €25.000 op.

Rb. Den Haag 19 februari 2026, IT 5265; ECLI:NL:RBDHA:2026:5199 ([eiseres] tegen de inspecteur van de Belastingdienst). De rechtbank heeft geoordeeld dat de Belastingdienst het risicoselectiemodel “OB Negatief” rechtmatig mocht gebruiken bij de selectie van een onderneming voor een boekenonderzoek naar omzetbelasting. De onderneming stelde dat sprake was van verboden geautomatiseerde besluitvorming in strijd met de AVG en verwees daarbij onder meer naar het Schufa-arrest van het Hof van Justitie van de EU [IT 3789].

Rb. Midden-Nederland 15 april 2026, IT 5264; ECLI:NL:RBMNE:2026:2121 ([verzoekende partij] tegen Kucoin). De Rechtbank Midden-Nederland heeft cryptobeurs KuCoin verplicht om identificerende gegevens en transactieoverzichten te verstrekken van gebruikersaccounts die gekoppeld zijn aan blockchainadressen die betrokken zouden zijn bij boilerroomfraude. Een slachtoffer van crypto-oplichting stelde via een nepadvertentie ruim € 166.000 aan cryptovaluta te hebben verloren. Uit blockchainonderzoek van DataExpert bleek dat een deel van de gelden terechtkwam op een exchangeplatform van KuCoin.

Rb. Rotterdam 9 maart 2026, IT 5263; ECLI:NL:RBROT:2026:2915 ([verzoeker] tegen het College van B&W van Rotterdam). De voorzieningenrechter heeft een verzoek om voorlopige voorziening afgewezen in een zaak over inzage in persoonsgegevens en een Wmo-dossier. [verzoeker] stelde dat hij met een informatieachterstand procedeerde in een hogerberoepsprocedure over zijn Ziektewet-uitkering en daarom spoedeisend belang had bij onmiddellijke verstrekking van aanvullende gegevens. 

Artikel geschreven door Fatma Pamuk

Booking.com, Odido, Basic-Fit, Rituals, gemeente Epe – de lijst groeit. Allemaal grote organisaties die onlangs zijn getroffen door een datalek. Een vraag die vaak wordt gesteld is: wat vereist de AVG in die situaties? In deze blog worden twee belangrijke verplichtingen toegelicht: de beveiliging van persoonsgegevens en de meldplicht bij datalekken. Ook wordt stilgestaan bij de mogelijke gevolgen als dit niet wordt nageleefd.

Rb. Den Haag 10 juli 2025, IT 5260; ECLI:NL:RBDHA:2025:12290 ([eiser] tegen het COa). In deze zaak heeft de rechter geoordeeld dat een Handhaving- en Toezichlocatie-plaatsingsbesluit van het COa onvoldoende was gemotiveerd omdat niet transparant was gemaakt of en hoe AI was gebruikt bij de besluitvorming. De rechtbank benadrukt dat bestuursorganen melding moeten maken van het gebruik van algoritmes of AI-tools in besluiten, vanuit het oogpunt van effectieve rechtsbescherming. Daarnaast verbleef de vreemdeling volgens de rechtbank twee dagen zonder geldige juridische grondslag in de HTL, waardoor sprake was van onrechtmatige vrijheidsbeperking. De beroepen werden gegrond verklaard, het plaatsingsbesluit vernietigd en een schadevergoeding van € 1.425 toegekend. 

Culturele verschillen in IT-arbitrage en mediation – 24 juni 2026 
Steeds vaker zitten bij SGOA-procedures partijen aan tafel met aandeelhouders of bestuurders uit verschillende landen en culturen. De ene partij beschouwt een contractuele verplichting als vertrekpunt voor onderhandeling; de andere als een harde grens. Hiërarchie, directheid, gezichtsbehoud, vertrouwen — het zijn cultureel bepaalde reflexen die de dynamiek in een procedure kunnen beïnvloeden, ook als niemand het er expliciet over heeft.

Over de spreker: Wanne Wiersinga
Wanne Wiersinga is expert cross-cultural management bij Itim international. Sinds 2004 adviseert en traint zij leiders en professionals in het herkennen en effectief omgaan met culturele verschillen in internationale zakelijke situaties. Ze woonde en werkte in Indonesië, Mexico, Japan, Duitsland en België en heeft als international business developer met meer dan 20 landen samengewerkt. Die persoonlijke bagage maakt haar aanpak concreet: ze werkt niet met abstracte theorie maar met herkenbare situaties uit de internationale zakelijke praktijk. Voor SGOA vertaalt zij dat naar de praktijk van IT-arbitrage en mediation.

Wat is cultuur? Cultuurverschillen herkennen in IT-geschillen
De helft van wat er aan tafel gebeurt, heeft niets met het contract te maken.

Wanne Wiersinga introduceert het Hofstede 6-D model als analytisch kader voor iedereen die werkt met internationale partijen. De zes cultuurdimensies — machtsafstand, individualisme versus collectivisme, masculiniteit versus femininiteit, onzekerheidsvermijding, lange vs korte termijn, en toegeeflijkheid vs terughoudendheid — bieden een taal om te benoemen wat je ziet maar niet altijd kunt plaatsen.

Ze gaat in op hoe deze dimensies zich concreet manifesteren in arbitrage en mediation: hoe machtsafstand bepaalt of een partij haar eigen advocaat tegenspreekt; hoe onzekerheidsvermijding de behoefte aan procedurele duidelijkheid drijft; hoe collectivistische culturen besluiten nemen die aan de buitenkant op vertraging lijken maar aan de binnenkant op zorgvuldigheid. 

Deel jouw praktijkervaring
Ben je in je dagelijkse IT-praktijk voorbeelden tegengekomen waar culturele verschillen een rol speelden, in communicatie, verwachtingsmanagement of escalatie? Deel ze (anoniem) met het bureau, zodat we ze plenair kunnen bespreken.

Waar zorgde een verschil in directheid voor frictie? Wanneer werd stilte gelezen als weerstand, terwijl het respect was? Stuur je voorbeeld vóór 12 juni naar info@sgoa.eu.

Praktische informatie 
Wanneer: 24 juni 2026
Tijd: 16:00 – 18:00 uur met aansluitend borrel (inloop vanaf 15:30 uur)
Locatie: Hotel Jakarta, Javakade 766 te Amsterdam 
Prijs: € 225,00 excl. BTW (VIRA- en NVvIR-leden ontvangen 10% korting)

Profiteer vóór 12 mei van de Early Bird korting en betaal slechts € 175,00 excl. BTW.
Na afloop ontvang je een certificaat van deelname.

Schrijf je nu in via het inschrijfformulier om er op 24 juni bij te zijn!

Article written by Elgar Weijtmans

If I had a euro for every time someone asked me this year, “Shouldn’t we be doing something with agents too?”, I could have retired quietly by now. The word is on the agenda of every board meeting, the Wall Street Journal is full of it, consultants are publishing glossy reports, and it crops up somewhere in virtually every product update.

That dynamic (read: hysteria) sounds familiar. A few years ago the same question was about “blockchain”; before that, “apps”. I recognise the same nervous rush, the fear of missing out, and the hope that there’s a ready-made solution out there somewhere.

But what exactly is an agent, and just as importantly, what isn’t it? Let me start with the awkward part: there is no single definition. Every supplier has its own interpretation, and marketing departments are now slapping the label on everything. What used to be called a chatbot is now called an agent. An automation? An agent. A little script that runs through a fixed step-by-step plan under the bonnet: agent.

Even so, a distinction can be made. What most people call an agent is, in reality, a workflow: a predefined series of steps with AI involved somewhere along the way. Useful, often handy, but not fundamentally different from what we’ve been doing for years. “Real” agents are something else entirely, and they are still rare in practice. With a real agent, the system itself decides which steps to take, chooses which tools to use, and keeps going until the task is done. Crucially, it is not you, the human, who has mapped out the steps. The model works them out as it goes.

That difference is more than just a matter of semantics. In a recent piece, I wrote about how generic AIs such as Claude are competing with specialised legal AI platforms (such as Legora and Harvey), and are increasingly making their mark in the legal market. Anyone trying to gauge where that market is headed would do well to understand how agents work and what they are made of.

Op woensdag 24 juni 2026 organiseren we vanaf 15.00 uur Actualiteiten Privacyrecht.

Tijdens deze middag nemen Quinten Kroes (Brinkhof) en Vita Zwaan (Rubicon Impact & Litigation) u mee in de ontwikkelingen en rechtspraak op het gebied van privacyrecht. In slechts twee uur tijd krijgt u een helder en actueel overzicht van relevante rechtspraak.

Tot 1 juni 2026 geldt een kortingsactie: meld u voor deze datum aan en ontvang €50 vroegboekkorting.