DOSSIERS
Alle dossiers

Contracten  

IT 5660

Geen tekortkoming bij ontwikkeling software voor betaaloplossing door ontbreken compliance-documenten

Rechtbank Amsterdam 28 okt 2026, IT 5660; ECLI:NL:RBAMS:2026:10751 (Partnership tegen [gedaagden]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/geen-tekortkoming-bij-ontwikkeling-software-voor-betaaloplossing-door-ontbreken-compliance-documenten

Rb. Amsterdam 28 oktober 2026, IT 5660; ECLI:NL:RBAMS:2026:10751 (Partnership tegen [gedaagden]). De rechtbank heeft de vorderingen van International Partnership O.Ü. (hierna: Partnership) tegen een softwareleverancier, haar moedermaatschappij en twee bestuurders afgewezen in een geschil over de ontwikkeling van een digitale betaaloplossing. Partnership, een Estse onderneming die zich richt op financiële technologie, sloot in december 2023 een Memorandum of Understanding (MoU) met een Sloveense softwareonderneming voor de ontwikkeling van een zogenoemde Embedded Finance Solution. Het product moest onder meer beschikken over een mobiele applicatie, IBAN- en bankfunctionaliteiten, betaalmogelijkheden en cryptofuncties. Hoewel het MoU aanvankelijk betrekking had op de oriëntatiefase en onboarding, gingen partijen feitelijk verder met de ontwikkeling en integratie van het product. Partnership betaalde hiervoor twee facturen van in totaal € 25.570. Volgens Partnership was het geleverde product echter onvolledig en technisch ondeugdelijk, omdat verschillende functionaliteiten niet werkten. Daarnaast stelde zij dat de softwareleverancier niet had voldaan aan haar verplichtingen op het gebied van gezamenlijke marketing. Partnership vorderde daarom een verklaring voor recht dat de betrokken vennootschappen en hun bestuurders aansprakelijk waren voor de geleden schade, evenals schadevergoeding nader op te maken bij staat.

IT 5659

Vordering Greenwheels volledig afgewezen wegens schending informatieplichten bij online overeenkomsten

Rechtbank Amsterdam 29 sep 2026, IT 5659; ECLI:NL:RBAMS:2026:9929 (Greenwheels tegen [gedaagde]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/vordering-greenwheels-volledig-afgewezen-wegens-schending-informatieplichten-bij-online-overeenkomsten

Rb. Amsterdam 29 september 2026, IT 5659; ECLI:NL:RBAMS:2026:9929 (Greenwheels tegen [gedaagde]). De rechtbank heeft de betalingsvordering van Greenwheels volledig afgewezen wegens schending van de wettelijke informatieplichten bij het online aangaan van overeenkomsten. Greenwheels vorderde van een consument betaling van vijf openstaande facturen van in totaal € 2.008,08, vermeerderd met rente en buitengerechtelijke kosten. De facturen hadden betrekking op huurkosten voor het gebruik van deelauto's, administratiekosten voor bekeuringen en aanmaankosten voor een boete. De consument had online een abonnementsovereenkomst gesloten, waarna afzonderlijke reserveringsovereenkomsten werden aangegaan voor het gebruik van de auto's. Volgens de kantonrechter zijn zowel de abonnementsovereenkomst als de reserveringsovereenkomsten aan te merken als overeenkomsten op afstand, waarop de informatieplichten van artikel 6:230m en 6:230v BW van toepassing zijn. Hoewel de consument niet in de procedure was verschenen, moest de kantonrechter ambtshalve toetsen of Greenwheels aan deze verplichtingen had voldaan.

IT 5646

Geen aansprakelijkheid voor mislukte investering van € 5 miljoen in glasvezelbedrijf

Rechtbank Amsterdam 28 okt 2026, IT 5646; ECLI:NL:RBAMS:2026:10674 (Rox tegen MCM c.s.), https://www.itenrecht.nl/artikelen/geen-aansprakelijkheid-voor-mislukte-investering-van-5-miljoen-in-glasvezelbedrijf

Rb. Amsterdam 28 oktober 2026, IT 5646; ECLI:NL:RBAMS:2026:10674 (Rox tegen MCM c.s.). De rechtbank oordeelt dat investeringsmaatschappij Maeander Capital Management (MCM) en twee bij haar betrokken personen niet aansprakelijk zijn voor de schade die Rox Development stelt te hebben geleden door een investering van € 5 miljoen in de Duitse Soli-groep, die onder meer glasvezelcommunicatienetwerken aanlegde. Rox verkreeg in november 2022 via een Nederlandse investeringsvennootschap een indirect belang van ongeveer 13% in de Soli-groep. Nadat de financiële positie van de groep verslechterde, het belang in het kader van een herstructurering voor € 1 aan financier Kartesia werd overgedragen en de groep uiteindelijk failliet ging, stelde Rox MCM en de twee betrokken personen aansprakelijk. Volgens Rox had MCM voorafgaand aan de investering bewust onjuiste of onvolledige informatie verstrekt over de financiële resultaten, de mogelijkheid om stijgende kosten aan klanten door te berekenen en de verhoudingen met belangrijke financiers en klanten. De rechtbank volgt deze verwijten niet. Hoewel MCM ook na het bereiken van commerciële overeenstemming in juni 2022 gehouden bleef Rox over relevante financiële ontwikkelingen te informeren, blijkt uit de verstrekte bedrijfsrapportages dat Rox vóór de aandelenoverdracht op de hoogte was van de tegenvallende resultaten. Zo waren de daadwerkelijk gerealiseerde EBITDA, de afwijkingen ten opzichte van de begroting en de aard van de hogere pro forma EBITDA voldoende inzichtelijk gemaakt. Ook was Rox bekend met de verwachte daling van de kaspositie. Verder volgt uit de verstrekte informatie niet dat MCM had gegarandeerd dat de Soli-groep stijgende kosten altijd aan haar klanten kon doorberekenen. Evenmin is voldoende onderbouwd dat de relaties met financier Kartesia en belangrijke klant Deutsche Glasfaser vóór de overdracht al ernstig waren verstoord. De rechtbank concludeert daarom dat niet is komen vast te staan dat MCM Rox over deze onderwerpen onjuist of onvolledig heeft geïnformeerd.

IT 5645

Collectieve vorderingen tegen tien energieleveranciers over prijswijzigingsbeding worden gezamenlijk behandeld

Rechtbank Amsterdam 28 okt 2026, IT 5645; ECLI:NL:RBAMS:2026:10575 (de stichtingen tegen de energieleveranciers), https://www.itenrecht.nl/artikelen/collectieve-vorderingen-tegen-tien-energieleveranciers-over-prijswijzigingsbeding-worden-gezamenlijk-behandeld

Rb. Amsterdam 28 oktober 2026, IT 5645; ECLI:NL:RBAMS:2026:10575 (de stichtingen tegen de energieleveranciers). De rechtbank oordeelt dat de collectieve vorderingen van drie belangenorganisaties tegen tien energieleveranciers over een prijswijzigingsbeding in variabele energiecontracten gezamenlijk kunnen worden behandeld op grond van de Wet afwikkeling massaschade in collectieve actie (WAMCA). Stichting Eerlijke Handelspraktijken, Stichting Consumenten Competition Claims en Stichting Consumer Justice hebben collectieve vorderingen ingesteld tegen onder meer Vattenfall, Eneco, Essent, Energiedirect en Budget Thuis. De vorderingen hebben betrekking op overeenkomsten voor onbepaalde tijd met variabele energietarieven, waaronder zowel ACM-modelcontracten als vrije variabele contracten. Overeenkomsten met vaste of dynamische tarieven vallen buiten het geschil. Volgens de stichtingen is artikel 19.3 van de Algemene voorwaarden voor de levering van elektriciteit en gas aan kleinverbruikers 2017 (AV 2017), dat energieleveranciers onder meer vanwege marktontwikkelingen en wijzigingen in kostenstructuren de mogelijkheid biedt leveringstarieven aan te passen, onvoldoende transparant en onredelijk bezwarend. Zij vorderen onder meer verklaringen voor recht, vernietiging van de wijzigingsbedingen, een verbod op verder gebruik en terugbetaling of schadevergoeding voor de betrokken afnemers. De vorderingen zien op consumenten en, voor zover ingesteld door Stichting Consumer Justice, ook op bepaalde groepen kleine ondernemers. Verschillende energieleveranciers betwisten de relatieve bevoegdheid van de Rechtbank Amsterdam en verzoeken om splitsing van de procedures vanwege verschillen in productvoorwaarden en contractuele omstandigheden. De rechtbank stelt echter vast dat alle betrokken energieleveranciers de AV 2017 op hun overeenkomsten met kleinverbruikers toepassen en dat de bevoegdheid tot tariefwijziging bij variabele contracten steeds op hetzelfde artikel 19.3 berust. De uiteenlopende productvoorwaarden doen hieraan niet af, omdat niet is gesteld dat deze daarvan afwijken. Het gebruik van dit identieke beding kan daarom worden aangemerkt als één gebeurtenis in de zin van artikel 1018d lid 1 Rv. Omdat daarnaast gelijksoortige feitelijke en rechtsvragen aan de orde zijn, bestaat voldoende samenhang voor gezamenlijke behandeling op grond van artikel 107 Rv. De rechtbank acht zich bevoegd en wijst de verzoeken tot splitsing, in ieder geval in dit stadium van de procedure, af.

IT 5642

Cyberverzekeraar moet betaald losgeld vergoeden ondanks beroep op Amerikaanse sanctieregelgeving

Gerechtshof Den Haag 13 okt 2026, IT 5642; ECLI:NL:GHDHA:2026:3005 ([appellante] tegen [geïntimeerde]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/cyberverzekeraar-moet-betaald-losgeld-vergoeden-ondanks-beroep-op-amerikaanse-sanctieregelgeving

Hof Den Haag 13 oktober 2026, IT 5642; ECLI:NL:GHDHA:2026:3005 ([appellante] tegen [geïntimeerde]). Het hof oordeelt dat een cyberverzekeraar het door een verzekerde betaalde losgeld na een ransomwareaanval moet vergoeden, omdat niet is komen vast te staan dat de uitkering in strijd zou zijn met Amerikaanse sanctieregelgeving. De zaak betreft een onderneming in de logistieke dienstverlening die in februari 2021 slachtoffer werd van een cyberaanval met de ransomware DoppelPaymer, waarbij ook de malware Dridex werd gebruikt. Een groot deel van het netwerk werd versleuteld, vitale back-upsystemen werden getroffen en ten minste 13.228 bestanden werden buitgemaakt. De onderneming betaalde vervolgens losgeld aan de hackers en vorderde vergoeding van deze betaling en de daarmee samenhangende kosten op grond van haar cyberverzekering. De verzekeraar weigerde uitkering, omdat het losgeld volgens haar waarschijnlijk ten goede was gekomen aan de Russische hackersgroep Evil Corp, die op de sanctielijst van de Amerikaanse Office of Foreign Assets Control (OFAC) staat. Zij beriep zich onder meer op twee bepalingen uit de polisvoorwaarden die volgens haar uitsloten dat zij in strijd met sanctieregelgeving dekking moest verlenen. Het hof stelt voorop dat de verzekeraar heeft erkend dat het betaalde losgeld in beginsel onder de dekking van de cyberverzekering valt. De polisvoorwaarden moeten volgens de Haviltex-maatstaf worden uitgelegd, waarbij vanwege het ontbreken van onderhandelingen over de betreffende bepalingen vooral gewicht toekomt aan hun bewoordingen en aan de polisvoorwaarden als geheel. Artikel 4.1 betreft uitsluitend het territoriale dekkingsgebied en bevat geen zelfstandige sanctieclausule. Artikel 4.28 vormt daarentegen wel een dekkingsuitsluiting, waarvan de verzekeraar de toepasselijkheid moet stellen en zo nodig bewijzen. Deze bepaling staat weigering van uitkering alleen toe wanneer de uitkering een inbreuk op sanctiewet- en regelgeving zou vormen. De enkele mogelijkheid dat sancties worden opgelegd of onzekerheid over de toepasselijkheid van sanctieregelgeving is daarvoor onvoldoende.

IT 5598

Softwarebedrijf aansprakelijk wegens onrechtmatig handelen tijdens onderhandelingen over samenwerking

Rechtbank Rotterdam 3 sep 2025, IT 5598; ECLI:NL:RBROT:2025:12419 ([eiseres] tegen [gedaagde]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/softwarebedrijf-aansprakelijk-wegens-onrechtmatig-handelen-tijdens-onderhandelingen-over-samenwerking

Rb. Rotterdam 3 september 2025, IT 5598; ECLI:NL:RBROT:2025:12419 ([eiseres] tegen [gedaagde]). Twee softwarebedrijven zijn in 2023 in gesprek gegaan over een samenwerking voor het ontwikkelen en aanbieden van communicatiesoftware voor het sociale domein. Nadat zij gezamenlijk onder de naam van [gedaagde] hadden ingeschreven op een aanbesteding van twee gemeenten en de opdracht aan [gedaagde] was gegund, ontstond onenigheid over de financiële voorwaarden van de samenwerking. Partijen waren overeengekomen dat [eiseres] 30% van de eenmalige implementatievergoeding van € 450.000 zou ontvangen, maar bereikten geen overeenstemming over de verdeling van de werkzaamheden en inkomsten voor het beheer en onderhoud van de software. Volgens de rechtbank behoorden deze afspraken tot de essentiële onderdelen van de beoogde samenwerkingsovereenkomst, omdat de opdracht van de gemeenten naast implementatie ook minimaal vijf jaar beheer en onderhoud omvatte. Nu partijen daarover geen overeenstemming hadden bereikt, is geen samenwerkingsovereenkomst tot stand gekomen. De rechtbank wijst daarom de vordering van [eiseres] tot betaling van € 175.000 op grond van die overeenkomst af. Wel moet [gedaagde] een factuur van € 121.000 inclusief btw betalen voor verrichte implementatiewerkzaamheden. Partijen hadden namelijk afzonderlijk afgesproken dat [eiseres] deze werkzaamheden tegen € 100 per uur, tot maximaal € 100.000 exclusief btw, mocht factureren, ook wanneer de onderhandelingen niet tot een samenwerkingsovereenkomst zouden leiden. De rechtbank veroordeelt [gedaagde] tot betaling van dit bedrag, vermeerderd met wettelijke handelsrente vanaf 30 augustus 2024, en € 40 aan buitengerechtelijke incassokosten, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 1 september 2024.

IT 5631

Hof Amsterdam: overtreding contactverbod bij IT-aanbesteding leidt tot herbeoordeling

Gerechtshof Amsterdam 28 apr 2026, IT 5631; ECLI:NL:GHAMS:2026:1170 ([appellant] tegen [geïntimeerden]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/hof-amsterdam-overtreding-contactverbod-bij-it-aanbesteding-leidt-tot-herbeoordeling

Hof Amsterdam 28 april 2026, ECLI:NL:GHAMS:2026:1170 9[appellant] tgegn [geïntimeerden]). In deze zaak tussen [appellant], [geïntimeerde 1] en [geïntimeerde 2] staat een minicompetitie voor print- en kopieerdiensten centraal, waaronder de levering van multifunctionals, een SaaS-printmanagementoplossing en een betaaloplossing. [appellant], een universiteit, heeft de opdracht voorlopig gegund aan [geïntimeerde 2]. [geïntimeerde 1], de zittende leverancier, betwist de beoordeling van de inschrijvingen en stelt onder meer dat [geïntimeerde 2] ten onrechte extra punten heeft gekregen voor de overgang naar een nieuw betaalsysteem en het contact met studenten op de campus.

IT 5597

Tijdelijke aanbestedingsstop voor ICT-opdracht in afwachting van nieuwe praktijktest

Rechtbank Zeeland-West-Brabant 5 aug 2026, IT 5597; ECLI:NL:RBZWB:2025:5147 (Pegamento tegen de Bevelandse Organisaties), https://www.itenrecht.nl/artikelen/tijdelijke-aanbestedingsstop-voor-ict-opdracht-in-afwachting-van-nieuwe-praktijktest

Rb. Zeeland-West-Brabant 5 augustus 2025, IT 5597; ECLI:NL:RBZWB:2025:5147 (Pegamento tegen de Bevelandse Organisaties). Pegamento heeft in juli 2023 na een Europese openbare aanbesteding van vijf Zeeuwse gemeenten en de Gemeenschappelijke Regeling Samenwerking De Bevelanden een opdracht gekregen voor het ontwikkelen en implementeren van een telecommunicatieoplossing onder de naam ‘Telecommunicatie als een Dienst’. De overeenkomst bepaalde dat Pegamento vóór oplevering met een proof of concept (PoC) moest aantonen dat de ICT-prestatie voldeed aan de overeengekomen eisen. De Bevelandse Organisaties ontbonden de overeenkomst op 1 november 2024 buitengerechtelijk, omdat Pegamento volgens hen de oplossing niet vóór 1 april 2024 had geïmplementeerd. Pegamento betwist de rechtmatigheid van deze ontbinding en stelt dat de oplossing al in december 2023 aan de overeenkomst voldeed en gebruiksklaar was. Volgens Pegamento werden verdere tests vertraagd door aanvullende wensen en het handelen van de Bevelandse Organisaties. Zij vordert daarom in kort geding een zogenoemde standstill, zodat de opdracht niet opnieuw kan worden aanbesteed of aan een derde kan worden gegund voordat duidelijkheid bestaat over haar nakoming. De voorzieningenrechter oordeelt dat Pegamento een spoedeisend belang heeft, omdat de Bevelandse Organisaties voornemens zijn met een derde partij in zee te gaan. Of Pegamento tijdig en deugdelijk heeft gepresteerd en of de buitengerechtelijke ontbinding gerechtvaardigd was, kan echter niet zonder nader bewijs, eventueel door middel van een deskundigenonderzoek, worden vastgesteld. Het kort geding leent zich niet voor die bewijslevering.

IT 5628

Concurrentiebedingen blijven van kracht bij ontwikkeling AI-platform

Rechtbank Amsterdam 26 aug 2026, IT 5628; ECLI:NL:RBAMS:2026:8461 ([eiser] tegen ACT Commodities), https://www.itenrecht.nl/artikelen/concurrentiebedingen-blijven-van-kracht-bij-ontwikkeling-ai-platform

Rb. Amsterdam 26 augustus 2026, IT 5628; ECLI:NL:RBAMS:2026:8461 ([eiser] tegen ACT Commodities). In deze zaak tussen [eiser] en ACT Commodities, Stichting Administratiekantoor Montauk III en Sustainable Market Solutions Holding staat de vraag centraal of concurrentie- en relatiebedingen de lancering van een AI-platform door een voormalig werknemer mogen beperken. [eiser] was werkzaam bij ACT, een onderneming die actief is op de energie- en milieumarkten en onder meer handelt in energiebesparingscertificaten (white certificates). Na beëindiging van zijn dienstverband wil [eiser] een AI-platform ontwikkelen waarmee gebruikers hun handelsactiviteiten kunnen automatiseren en optimaliseren en toegang krijgen tot de markt voor deze certificaten. Hij vordert daarom schorsing van de concurrentie- en relatiebedingen in zijn arbeidsovereenkomst en in een afzonderlijke overeenkomst over werknemersparticipatie.

IT 5626

Bankgarantie rechtsgeldig ondertekend via chatbot met geavanceerde elektronische handtekening

Rechtbank Den Haag 2 nov 2026, IT 5626; ECLI:NL:RBDHA:2026:26100 ([eiseres] tegen [gedaagde]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/bankgarantie-rechtsgeldig-ondertekend-via-chatbot-met-geavanceerde-elektronische-handtekening

Rb. Den Haag 17 juni 2026, IT 5626; ECLI:NL:RBDHA:2026:26100 ([eiseres] tegen [gedaagde]). In deze zaak tussen [eiseres] en [gedaagde] staat de vraag centraal of een bankgarantieovereenkomst rechtsgeldig tot stand is gekomen door middel van een elektronische handtekening via een chatbot. [gedaagde] heeft een woning gekocht waarvoor een bankgarantie van € 43.000 moest worden gesteld. Een hypotheekadviseur heeft via een intermediair een bankgarantie aangevraagd, waarna de garantieopdracht digitaal is ondertekend via een chatbot. Nadat onregelmatigheden in de hypotheekaanvraag aan het licht kwamen, werd de hypotheek niet verstrekt en ging de aankoop niet door. De bankgarantie werd vervolgens ingeroepen en uitbetaald. [eiseres] vordert terugbetaling van het uitgekeerde bedrag, maar [gedaagde] betwist dat zij de garantieopdracht heeft ondertekend en stelt dat de digitale ondertekeningsmethode onvoldoende betrouwbaar is.