Persoonsgegevens  

Rb. Rotterdam 8 oktober 2021, IT 4060; ECLI:NL:RBROT:2021:13605 (eiser tegen Directie van de RDW) Eiser heeft de Directie van de RDW (hierna: Directie) verzocht om - indien verweerder persoonsgegevens van eiser verwerkt – inzage te geven. De Directie heeft het inzageverzoek van eiser gedeeltelijk afgewezen. Bij besluit van 24 december 2019 heeft de Directie het bezwaar van eiser tegen het primaire besluit ongegrond verklaard. Hiertegen heeft eiser beroep ingesteld. De rechtbank stelt vast dat de Directie de gegevens wel heeft verstrekt, maar dat zij heeft geweigerd of er gegevens met de politie of opsporingsdiensten zijn gedeeld en om welke gegevens het dan zou gaan. De rechtbank oordeelt dat het niet in strijd met de wet of kennelijk onredelijk is dat de Directie geen nadere informatie verstrekt wanneer er nog strafrechtelijke procedures lopen. Daarnaast stelt de rechtbank vast dat er geen doorzendplicht bestaat. Hierdoor heeft eiser ook geen recht op een schadevergoeding wegens het niet doorsturen van het verzoek om gegevensverstrekking aan de politie. Het beroep wordt ongegrond verklaard.

Hof Amsterdam 26 juli 2022, IT 4056; ECLI:NL:GHAMS:2022:2192 (appellant tegen Travelex) Appellant wilde in april 2018 geld omwisselen voor dollars bij Travelex, maar deze transactie werd geweigerd. Appellant verzocht om mededeling van de belastende gegevens op grond waarvan de transactie geweigerd werd. Travelex heeft dit niet gedaan omdat zij meent deze gegevens niet te mogen mededelen op grond van wetgeving betreffende het voorkomen van witwassen en het financieren van terrorisme (Wwft). De vordering van appellant wordt door de rechtbank Amsterdam afgewezen. Appellant vordert in hoger beroep dat Travelex meedeelt wat de belastende gegevens zijn op grond waarvan de transactie geweigerd werd. Het hof stelt vast dat als Travelex de gevraagde gegevens aan appellant had verstrekt, Travelex haar geheimhoudingsplicht zou hebben geschonden. Het hof begrijpt echter niet waarom er door Travelex geen kopie van de verwerkte gegevens als bedoeld in artikel 15 lid 3 AVG is verstrekt. Het hof komt tot het oordeel dat het verzoek zal worden afgewezen met betrekking tot de gevraagde belastende gegevens. Het verzoek zal echter worden toegewezen voor zover het ziet op de verwerkte persoonsgegevens. Het vonnis van de rechtbank wordt vernietigd voor zover het gaat over de persoonsgegevens als bedoeld in artikel 15 lid 3 AVG.  

Rb. Rotterdam 25 juli 2022, IT 4054; ECLI:NL:RBROT:2022:7254 (eiseres tegen het College) Het College van B&W van Rotterdam heeft eiseres met het besluit van 23 maart 2020 uitgeschreven uit de Basisregistratie personen (hierna: brp). Met drie besluiten van 23 maart 2020 heeft verweerder de kinderen van eiseres uitgeschreven uit de brp. De bezwaren van eiseres tegen deze besluiten, werden met twee besluiten van 20 juli 2020 ongegrond verklaard. Eiseres heeft tegen de bestreden besluiten beroep ingesteld. Eiseres werd uitgeschreven uit de brp door het College na een onderzoek naar de huidige verblijfplaats van eiseres. Eiseres stelt dat het College in strijd heeft gehandeld met de AVG. Het College zou namelijk, zonder daarvoor een deugdelijke grondslag te hebben, medische persoonsgegevens hebben gevorderd en verwerkt. 

Vzr. Rb. Breda 7 mei 2010, IT 4044; ECLI:NL:RBBRE:2010:1901 (verzoeker tegen het College) Verzoeker heeft beroep ingesteld tegen het besluit van het College van B&W van de gemeente Tilburg van 2 maart 2010. In dit besluit heeft het College het verzoek van verzoeker om zijn persoonsgegevens preventief af te schermen voor externe partners en netwerkcontacten afgewezen. De voorzieningenrechter meent dat het College terecht heeft aangevoerd dat de gegevensverwerking noodzakelijk is voor een goede vervulling van zijn publiekrechtelijke taak. De voorzieningenrechter oordeelt verder dat het College zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat in de woonomstandigheden van verzoeker geen bijzondere persoonlijke omstandigheden gelegen zijn (zoals bedoeld in artikel 40 Wbp) waardoor de gegevensverwerking niet gerechtvaardigd zou zijn. Het beroep van verzoeker wordt dan ook ongegrond verklaard en het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening wordt afgewezen.

Rb. Rotterdam 25 juli 2022, IT 4040; ECLI:NL:RBROT:2022:7256 (eiseres tegen het College) Het College van B&W van Rotterdam heeft eiseres een boete opgelegd wegens het nalaten om geschriften over te leggen. Vervolgens heeft het College het bezwaar van eiseres tegen dit besluit ongegrond verklaard. Eiseres heeft vervolgens tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Eiseres voert aan dat het College in strijd heeft gehandeld met de AVG doordat zij zonder deugdelijke grondslag medische persoonsgegevens heeft gevorderd en verwerkt. Uit de door het College gevorderde bewijzen kan specifieke informatie over de gezondheidstoestand van eiseres worden afgeleid. De rechtbank meent dat niet gebleken is dat het College dergelijke gegevens mocht vorderen. De rechtbank oordeelt dan ook dat het College in strijd heeft gehandeld met de AVG. Het beroep van eiseres wordt door de rechtbank gegrond verklaard en het bestreden besluit wordt vernietigd. Eiseres hoeft geen boete te betalen

Rb. Den Haag, 8 augustus 2022, IT 4038; ECLI:NL:RBDHA:2022:8001 (eiser tegen AP) De AP heeft bij besluit beslist op een handhavingsverzoek van eiser. Tegen dit besluit heeft eiser bezwaar ingesteld. Dit bezwaar is vervolgens door de AP gedeeltelijk gegrond verklaard (bestreden besluit). Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Eiser meent dat de AP het handhavingsverzoek te beperkt heeft opgevat. Dit verzoek was niet beperkt tot de afhandeling van het inzageverzoek, maar zag ook op overtredingen van de AVG door het Regionaal Informatie- en expertisecentrum (RIEC). De rechtbank stelt vast dat de AP het verzoek tot handhaving ten aanzien van de overtredingen van de AVG door het RIEC, bij besluit van 22 juli 2021 heeft afgewezen. Tegen dit besluit heeft eiser geen bezwaarschrift ingediend waardoor dat besluit in rechte vaststaat. De rechtbank oordeelt dat de AP is ingegaan op alle punten die eiser in zijn beroep naar voren heeft gebracht. De rechtbank is dan ook van oordeel dat eiser geen actueel en reëel belang heeft bij de beoordeling van zijn beroep.

Hof Den Haag 9 augustus 2022, IT 4034; ECLI:NL:GHDHA:2022:1499 (appellant tegen de Staat) Appellant had ongevraagd persoonsgegevens van twee medewerkers van de belastingdienst op een website en op twitter geplaatst. De staat heeft appellant verzocht deze gegevens te verwijderen, maar dit heeft hij niet gedaan. De Staat is hierop een kort geding begonnen. De voorzieningenrechter heeft appellant bevolen de persoonsgegevens te verwijderen en heeft appellant daarnaast verboden om in de toekomst nog persoonsgegevens te openbaren. Appellant is in hoger beroep gekomen en stelt dat hij niet aansprakelijk is en dat het verbod om in de toekomst nog persoonsgegevens openbaar te maken, te ruim is.

Rb. Midden-Nederland 19 november 2021, IT 4030; ECLI:NL:RBMNE:2021:5802 (eiser tegen Minister van Financiën) Verweerder heeft bij besluit van 12 januari 2021 (bestreden besluit) het bezwaar van eiser, gericht tegen een besluit van verweerder, gedeeltelijk afgewezen. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. De rechtbank stelt vast dat het doel van de AVG onder meer is dat eiser kennis kan nemen van zijn persoonsgegeven en deze kan controleren. Dat is hier met het verstrekken van twee documenten gedaan. Ook wordt er door de rechtbank geoordeeld dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat verweerder meer Verklaringen va geregistreerd inkomen en volgverklaringen had dan die hij aan eiser heeft gegeven. Verweerder heeft echter pas bij verweerschrift inzage gegeven in de Verklaring geregistreerd inkomen 2016 in plaats van bij het bestreden besluit. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en vernietigt het bestreden besluit voor zover daarbij geen inzage is gegeven in de Verklaring geregistreerd inkomen 2016. De rechtsgevolgen van het bestreden besluit blijven in stand omdat de verweerder de Verklaring alsnog aan eiser heeft verstrekt bij het verweerschrift.

Vzr. Rb. Midden-Nederland 10 augustus 2022, IT 4019; ECLI:NL:RBMNE:2022:3193 (eisers tegen Gemeente Amersfoort) Een groep onderzoekers heeft op 11 september 2021 onderzoek uitgevoerd op een begraafplaats. De eisers in dit geding zijn de ouders van twee kinderen die begraven zijn op de desbetreffende begraafplaats. Eisers willen met dit kort geding onder meer bereiken dat de NAW-gegevens van deelnemers van de onderzoeksgroep aan hen worden verstrekt door de Gemeente Amersfoort. Zij menen dat de Gemeente onrechtmatig handelt door de persoonsgegevens niet te verstrekken. De voorzieningenrechter oordeelt dat voldoende aannemelijk is geworden dat eisers een gerechtvaardigd belang hebben bij het verstrekken van de persoonsgegevens van in ieder geval de vertegenwoordiger van de onderzoeksgroep. Door de voorzieningenrechter wordt geoordeeld dat ook aan de voorwaarde van noodzakelijkheid is voldaan.

Vzr. Rb. Midden-Nederland 30 september 2021, IT 4016; ECLI:NL:RBMNE:2021:5147 (verzoeker tegen het College van Bestuur) Het College heeft bij besluit van 23 juli 2021 de verzoeken van verzoeker om hem inzage te geven in delen van een datalekregister die zien op zijn persoonsgegevens, afgewezen. Verzoeker heeft hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter oordeelt dat verzoeker het spoedeisend belang bij de voorlopige voorziening onvoldoende heeft aangetoond. Slechts wanneer het besluit van het College evident onrechtmatig is, zou er nog een voorlopige voorziening getroffen kunnen worden. Daar is hier echter geen sprake van. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.