DOSSIERS
Alle dossiers

Overige onderwerpen  

IT 5654

Executie vernietigingsbevel vertrouwelijke bedrijfsgegevens mag doorgaan, dwangsommen niet verjaard

Rechtbank Noord-Holland 28 okt 2026, IT 5654; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow), https://www.itenrecht.nl/artikelen/executie-vernietigingsbevel-vertrouwelijke-bedrijfsgegevens-mag-doorgaan-dwangsommen-niet-verjaard

Rb. Noord-Holland 28 oktober 2026, IEF 24031; IT 5654; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow). De voorzieningenrechter heeft in een executiegeschil geoordeeld dat er geen grond bestaat om de tenuitvoerlegging van eerdere vonnissen over de vernietiging van vertrouwelijke bedrijfsgegevens van Interflow te staken of te schorsen. Twee voormalige werknemers van Interflow, een onderneming gespecialiseerd in luchtbeheersing in gecontroleerde ruimtes, hebben na hun vertrek een concurrerende onderneming opgericht. Uit forensisch onderzoek bleek dat zij tegen het einde van hun dienstverband bedrijfsbestanden naar externe gegevensdragers hadden gekopieerd en bestanden naar externe e-mailadressen hadden verstuurd. Bij vonnis van 9 november 2022 zijn zij en hun onderneming veroordeeld om de gekopieerde of anderszins verkregen vertrouwelijke informatie, alle kopieën daarvan en daarop gebaseerde documenten en bestanden onder toezicht van een onafhankelijke deskundige aantoonbaar te vernietigen. Omdat volgens Interflow onvoldoende uitvoering was gegeven aan deze verplichtingen, volgde een executiegeschil waarin de rechtbank op 6 november 2023 nadere verplichtingen oplegde om de deskundige toegang te geven tot de relevante systemen, gegevensdragers en e-mailservers en de gegevens alsnog te vernietigen, op straffe van dwangsommen. Het gerechtshof Amsterdam bekrachtigde dit vonnis op 22 juli 2025, maar oordeelde wel dat Interflow de rapportages van onderzoeksbureau DigiJuris niet kon gebruiken ter bestrijding van de matiging van eerder verbeurde dwangsommen. Dit omdat deze volgens het hof in strijd met het beginsel van hoor en wederhoor tot stand waren gekomen. Nadat Interflow opnieuw aanspraak had gemaakt op dwangsommen, vorderden de voormalige werknemers en hun onderneming staking of schorsing van de executie. Zij stelden dat de onderzoeksrapportages onbruikbaar waren, dat zij onvoldoende in staat werden gesteld aan de eerdere veroordelingen te voldoen en dat de dwangsommen waren verjaard. Onder verwijzing naar de rechtspraak van de HR over executiegeschillen overweegt de voorzieningenrechter dat bij een definitieve veroordeling slechts grond bestaat voor schorsing van de tenuitvoerlegging indien sprake is van misbruik van executiebevoegdheid in de zin van artikel 3:13 BW.

IT 5651

Conclusie A-G: Nederlandse rechter niet bevoegd in collectieve actie tegen Airbnb over servicekosten

Hoge Raad 25 sep 2026, IT 5651; https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:PHR:2026:918 (SMC tegen Airbnb), https://www.itenrecht.nl/artikelen/conclusie-a-g-nederlandse-rechter-niet-bevoegd-in-collectieve-actie-tegen-airbnb-over-servicekosten

Conclusie A-G 25 september 2026, IT 5651; ECLI:NL:PHR:2026:918 (SMC tegen Airbnb). In deze zaak tussen Stichting Massaschade & Consument (SMC) en Airbnb staat de vraag centraal of de Nederlandse rechter internationaal bevoegd is om kennis te nemen van een collectieve actie over de servicekosten die Airbnb aan Nederlandse consumenten in rekening brengt. SMC vordert namens consumenten-huurders terugbetaling van deze kosten. Volgens SMC is Airbnb op grond van artikel 7:417 leden 2 en 3 BW niet gerechtigd servicekosten te rekenen, omdat zij niet beschikt over de vereiste schriftelijke toestemming van de huurders voor tweezijdige bemiddeling. De rechtbank Den Haag heeft zich onbevoegd verklaard om van de vorderingen kennis te nemen. Het Hof Den Haag heeft dit oordeel bekrachtigd [IT 4882]. Volgens het hof kan de Nederlandse rechter geen internationale bevoegdheid ontlenen aan artikel 18 lid 1, artikel 7 punt 1 of artikel 7 punt 2 van de Brussel I-bis-Verordening. SMC stelt cassatieberoep in.

IT 5629

Koppelen van bankpassen aan Google Pay levert niet zonder meer computervredebreuk op

Rechtbank Amsterdam 15 sep 2026, IT 5629; ECLI:NL:RBAMS:2026:9255 ([verdachte] tegen de Officier van Justitie), https://www.itenrecht.nl/artikelen/koppelen-van-bankpassen-aan-google-pay-levert-niet-zonder-meer-computervredebreuk-op

Rb. Amsterdam 15 september 2026, IT 5629; ECLI:NL:RBAMS:2026:9255 ([verdachte] tegen de Officier van Justitie). In deze zaak tegen [verdachte] staat de vraag centraal of het koppelen van betaalpassen van slachtoffers aan Google Pay computervredebreuk oplevert. [verdachte] is betrokken bij een reeks bankhelpdeskfraudes waarbij slachtoffers via misleidende sms-berichten en telefoongesprekken ertoe worden gebracht hun bankgegevens en verificatiecodes af te geven. Met deze gegevens worden hun betaalpassen gekoppeld aan Google Pay op telefoons die [verdachte] gebruikt. Vervolgens worden betalingen verricht ten laste van de bankrekeningen van de slachtoffers en wordt de opbrengst via de aankoop en uitbetaling van waardebonnen witgewassen.

IT 5634

Risico op tegenstrijdige uitspraken staat hervatting softwaregeschil niet langer in de weg

Rechtbank Rotterdam 28 okt 2026, IT 5634; ECLI:NL:RBROT:2026:15271 (DMARC ADVISOR B.V. tegen DMARCIAN, INC.), https://www.itenrecht.nl/artikelen/risico-op-tegenstrijdige-uitspraken-staat-hervatting-softwaregeschil-niet-langer-in-de-weg

Rb. Rotterdam 28 oktober 2026, IEF 23994; IT 5634; ECLI:NL:RBROT:2026:15271 (DMARC ADVISOR B.V. tegen DMARCIAN, INC.) In deze zaak tussen DMARC Advisor (voorheen Dmarcian Europe B.V.) en Dmarcian, Inc. en [gedaagde] staat de vraag centraal of een Nederlandse procedure over intellectuele-eigendomsrechten op software kan worden hervat terwijl in de Verenigde Staten een samenhangende procedure loopt. De rechtbank Rotterdam heeft de Nederlandse procedure in een tussenvonnis van 20 december 2023 aangehouden, omdat in beide procedures grotendeels dezelfde geschilpunten aan de orde waren, waaronder de eigendom van de IE-rechten op software en de oorspronkelijkheid van de broncode. Daarmee wilde de rechtbank voorkomen dat twee mogelijk tegenstrijdige, in Nederland uitvoerbare uitspraken zouden ontstaan [IEF 22343]. DMARC Advisor verzoekt om hervatting van de procedure, omdat de omstandigheden inmiddels zijn gewijzigd. Zij wijst erop dat de Amerikaanse rechter de auteursrechtelijke vordering van Dmarcian, Inc. in een summary judgment van 1 mei 2024 definitief heeft afgewezen. Daarnaast is nog altijd onduidelijk wanneer de Amerikaanse procedure volledig zal worden afgerond. Dmarcian, Inc. verzet zich tegen hervatting en stelt dat de eigendom en oorspronkelijkheid van de broncode nog steeds onderwerp zijn van de Amerikaanse procedure, evenals mogelijke schendingen van bedrijfsgeheimen.

IT 5626

Bankgarantie rechtsgeldig ondertekend via chatbot met geavanceerde elektronische handtekening

Rechtbank Den Haag 2 nov 2026, IT 5626; ECLI:NL:RBDHA:2026:26100 ([eiseres] tegen [gedaagde]), https://www.itenrecht.nl/artikelen/bankgarantie-rechtsgeldig-ondertekend-via-chatbot-met-geavanceerde-elektronische-handtekening

Rb. Den Haag 17 juni 2026, IT 5626; ECLI:NL:RBDHA:2026:26100 ([eiseres] tegen [gedaagde]). In deze zaak tussen [eiseres] en [gedaagde] staat de vraag centraal of een bankgarantieovereenkomst rechtsgeldig tot stand is gekomen door middel van een elektronische handtekening via een chatbot. [gedaagde] heeft een woning gekocht waarvoor een bankgarantie van € 43.000 moest worden gesteld. Een hypotheekadviseur heeft via een intermediair een bankgarantie aangevraagd, waarna de garantieopdracht digitaal is ondertekend via een chatbot. Nadat onregelmatigheden in de hypotheekaanvraag aan het licht kwamen, werd de hypotheek niet verstrekt en ging de aankoop niet door. De bankgarantie werd vervolgens ingeroepen en uitbetaald. [eiseres] vordert terugbetaling van het uitgekeerde bedrag, maar [gedaagde] betwist dat zij de garantieopdracht heeft ondertekend en stelt dat de digitale ondertekeningsmethode onvoldoende betrouwbaar is.

IT 5606

Beroep over niet tijdig beslissen op Woo-verzoek naar AVG-documenten voortijdig ingesteld

Rechtbank Noord-Holland 7 sep 2026, IT 5606; ECLI:NL:RBNHO:2026:12871 (eiser tegen Raad voor Plantenrassen), https://www.itenrecht.nl/artikelen/beroep-over-niet-tijdig-beslissen-op-woo-verzoek-naar-avg-documenten-voortijdig-ingesteld

Rb. Noord-Holland 7 september 2026, IT 5606; ECLI:NL:RBNHO:2026:12871 (eiser tegen Raad voor Plantenrassen). Een verzoeker vraagt de Raad voor Plantenrassen op grond van de Wet open overheid (Woo) om openbaarmaking van informatie over de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) over de periode vanaf 2018. Nadat volgens verzoeker niet tijdig op zijn verzoek is beslist, stelt hij de Raad in gebreke. De Raad vraagt hem vervolgens op 6 oktober 2025 om zijn verzoek nader te concretiseren en schort de beslistermijn met twee weken op. Op 15 oktober 2025 stuurt de Raad de privacyverklaring en de verwerkersovereenkomst met Stichting Nederlandse Algemene Kwaliteitsdienst Tuinbouw (Naktuinbouw) aan verzoeker door en vraagt opnieuw om concretisering. Een dag later stelt verzoeker beroep in wegens het niet tijdig nemen van een besluit. Volgens hem zijn zowel de beslistermijn als de termijn na ingebrekestelling verstreken.

IT 5632

Nederlandse rechter bevoegd in collectieve claim tegen Booking.com en Agoda

Rechtbank Amsterdam 28 okt 2026, IT 5632; ECLI:NL:RBAMS:2026:10574 (Stichting Consumenten Competition Claims tegen Booking.com en Agoda), https://www.itenrecht.nl/artikelen/nederlandse-rechter-bevoegd-in-collectieve-claim-tegen-booking-com-en-agoda

Rb. Amsterdam 28 oktober 2026, RB 4178; IT 5632; ECLI:NL:RBAMS:2026:10574 (Stichting Consumenten Competition Claims tegen Booking.com en Agoda). In deze zaak tussen Stichting Consumenten Competition Claims en Booking.com c.s. staat een collectieve schadeclaim centraal wegens vermeend mededingingsbeperkende en misleidende handelspraktijken op online hotelboekingsplatforms. De Stichting stelt dat Booking.com met pariteitsclausules hotels heeft beperkt in hun mogelijkheden om via andere verkoopkanalen lagere prijzen of gunstigere voorwaarden aan te bieden, waardoor consumenten te veel zouden hebben betaald. Daarnaast zouden Booking.com en Agoda gebruikmaken van dark patterns: misleidende patronen en uitlatingen op hun websites die het boekingsgedrag van consumenten beïnvloeden. Booking Holdings Inc. en Agoda betwisten dat de Nederlandse rechter bevoegd is om over de tegen hen ingestelde vorderingen te oordelen.

IT 5627

Softwareovereenkomst rechtsgeldig gesloten per e-mail en stilzwijgend verlengd

Rechtbank Gelderland 24 jun 2026, IT 5627; ECLI:NL:RBGEL:2026:5661 (LVP tegen Veluvine), https://www.itenrecht.nl/artikelen/softwareovereenkomst-rechtsgeldig-gesloten-per-e-mail-en-stilzwijgend-verlengd

Rb. Gelderland 24 juni 2026, IT 5627; ECLI:NL:RBGEL:2026:5661 (LVP tegen Veluvine). In deze zaak tussen L.V.P. Reserveringssystemen (LVP) en Stichting Veluvine Cultuur Nunspeet (Veluvine) staat een overeenkomst voor de afname van het planningssysteem Ovatic Planning centraal. LVP heeft in december 2021 per e-mail een offerte uitgebracht, waarop de directeur-bestuurder van Veluvine per e-mail akkoord heeft gegeven. De offerte vermeldt een minimale contractduur van drie jaar, met telkens een stilzwijgende verlenging van twee jaar en een opzegtermijn van drie maanden. Veluvine betwist dat een overeenkomst tot stand is gekomen, omdat deze niet is ondertekend en haar directeur-bestuurder volgens haar niet vertegenwoordigingsbevoegd was.

IT 5590

HvJ EU: kosten voor openbaredienstverplichtingen mogen afzonderlijk worden doorberekend en historische kosten kunnen grondslag vormen voor nettarieven

HvJ EU 15 okt 2026, IT 5590; ECLI:EU:C:2026:862 (Fluvius Halle-Vilvoorde e.a.), https://www.itenrecht.nl/artikelen/hvj-eu-kosten-voor-openbaredienstverplichtingen-mogen-afzonderlijk-worden-doorberekend-en-historische-kosten-kunnen-grondslag-vormen-voor-nettarieven

HvJ EU 15 oktober 2026, IT 5590; ECLI:EU:C:2026:862 (Fluvius Halle-Vilvoorde e.a. tegen Vlaamse Nutsregulator). Acht Vlaamse distributiesysteembeheerders hebben bij het Hof van Beroep Brussel beroep ingesteld tegen het besluit van de Vlaamse Regulator van de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG), inmiddels de Vlaamse Nutsregulator, tot vaststelling van de tariefmethodologie voor de distributie van elektriciteit en aardgas voor de periode 2025-2028. Het geschil betreft onder meer de doorberekening van kosten voor openbare dienstverplichtingen in de nettarieven en het gebruik van historische kosten bij de vaststelling van die tarieven. Het Hof van Justitie oordeelt dat artikel 18, lid 1, van Verordening (EU) 2019/943, gelezen in samenhang met Richtlijn (EU) 2019/944, zich niet verzet tegen een nationale regeling die toestaat dat niet anderszins gefinancierde kosten voor openbare dienstverplichtingen aan netgebruikers worden doorberekend. Daarbij geldt als voorwaarde dat deze kosten geen onderdeel vormen van de methode voor de berekening en vaststelling van de nettarieven die onder de bevoegdheid van de nationale regulerende instantie valt en duidelijk van die tarieven worden onderscheiden. Volgens het Hof is de enkele omstandigheid dat dergelijke kosten boekhoudkundig aan de nettarieven worden toegerekend niet voldoende om strijd met het Unierecht aan te nemen. Van belang is of de kosten in werkelijkheid een afzonderlijke tariefcomponent vormen en geen invloed hebben op de berekening van de eigenlijke nettarieven. Het is aan de verwijzende rechter om dit te controleren en na te gaan of aan het transparantievereiste wordt voldaan.

IT 5581

Onvoldoende onderbouwd beroep op bedrijfsgeheimen verhindert inzage in beslagen documenten niet

Rechtbank Overijssel 2 sep 2026, IT 5581; ECLI:NL:RBOVE:2026:5776 (LPCS tegen [gedaagde 1+2] en Navigantes c.s.), https://www.itenrecht.nl/artikelen/onvoldoende-onderbouwd-beroep-op-bedrijfsgeheimen-verhindert-inzage-in-beslagen-documenten-niet

Rb. Overijssel 2 september 2026, IEF 23934; IT 5581; ECLI:NL:RBOVE:2026:5776 (LPCS tegen [gedaagde 1+2] en Navigantes c.s.). License Partners Cloud Solutions B.V. (LPCS) heeft op 11 juli 2025 bewijsbeslag laten leggen op correspondentie en computerbestanden van verschillende wederpartijen, waaronder Navigantes B.V. Bij vonnis van 19 september 2025 zijn de inzagevorderingen van LPCS toegewezen, waarbij de beslagen partijen de mogelijkheid kregen bezwaar te maken tegen verstrekking van bedrijfsgevoelige informatie. Nadat zij bezwaar hadden gemaakt tegen de verstrekking van diverse geselecteerde documenten, ontstond een geschil over de vraag of gewichtige redenen zich tegen inzage verzetten. Omdat partijen geen overeenstemming bereikten over de benoeming van een onafhankelijke derde om de bezwaren te beoordelen, heeft de voorzieningenrechter de betreffende documenten en bezwaren zelf onderzocht.