Privacy  

Rb. Noord-Holland 16 augustus 2022, IT 4114; ECLI:NL:RBNHO:2022:7329 (Eiseres tegen gemeente Heemskerk) Eiseres stelt dat zij immateriële schade lijdt door een datalek en heeft op 1 juni 2021 het college van B&W van de gemeente Heemskerk verzocht om schadevergoeding op grond van artikel 82 AVG. Het college heeft dit verzoek afgewezen en handhaaft de afwijzing in de beslissing op bezwaar. Eiseres gaat tegen de beslissing op bezwaar in beroep. De rechtbank wijst het verzoek om immateriële schadevergoeding af omdat eiseres niet voldoende heeft onderbouwd dat zij geestelijk letsel heeft ondervonden ten gevolge van het datalek.

Ktr. Rb Zeeland-West-Brabant 28 september 2022, IT 4107; ECLI:NL:RBZWB:2022:5656 (Verzoeker tegen Chetu Inc.) Verzoeker is op 14 januari 2019 op basis van een arbeidsovereenkomst bij Chetu Inc. in dienst getreden. Op 23 augustus 2022 ontving verzoeker per e-mail van Chetu Inc. de mededeling dat hij met onmiddellijke ingang diende deel te nemen aan het ‘Corrective Action Program (“CAP”) – Virtual Classroom’. Daarbij diende hij gedurende de gehele werkdag te zijn ingelogd, zijn scherm te delen en zijn camera aan te laten staan. Verzoeker heeft hierop gereageerd dat hij zich er niet prettig bij voelt om 9 uur per dag zijn camera aan te hebben, Chetu Inc. kan al zijn activiteiten al volgen via zijn scherm. Op 26 augustus wordt verzoeker ontslagen omdat hij zijn camera niet aan wilde zetten. De kantonrechter oordeelt dat het door Chetu Inc. geëiste aan laten staan van verzoekers camera in strijd is met diens recht op respect voor zijn privéleven, zonder dat daarvoor een gerechtvaardigde grond bestaat. Er is derhalve geen dringende reden voor het ontslag op staande voet. De kantonrechter veroordeelt Chetu Inc. verzoeker een bedrag van ongeveer €80.000,- te betalen.

Ktr. Rb. Gelderland 28 september 2022, IT 4104; ECLI:NL:RBGEL:2022:5526 (eisers tegen gedaagden) Eisers en gedaagden zijn buren van elkaar, de verhouding tussen hen is slecht. Gedaagden hebben twee camera’s, die bevestigd zijn aan de buitenkant van hun woning. Eén camera is bevestigd aan de zijgevel van de woning van gedaagden en staat gericht op de straat. Eén camera is bevestigd aan de achtergevel van de woning van gedaagden en staat gericht op hun tuin en schuur. Eisers vorderen verwijdering van beide camera's op grond van inbreuk op hun privacy. De kantonrechter wijst de vordering toe, er is geen sprake van een rechtvaardigingsgrond.

Rb. Midden-Nederland 25 mei 2022, IT 4103; ECLI:NL:RBMNE:2022:2321 (Verzoeker tegen KPMG) Van 15 juni 2004 tot 1 augustus 2011 was verzoeker werkzaam als ambtenaar bij de gemeente. KPMG heeft in opdracht van de gemeente in de periode 2012 en 2015 een tweetal onderzoeken uitgevoerd naar mogelijke onregelmatigheden in relatie tot verzoeker en aan hem gelieerde personen. Verzoeker heeft KPMG verzocht om een overzicht te sturen van de verwerkte persoonsgegevens. KPMG heeft dit overzicht gestuurd, maar verzoeker heeft KPMG medegedeeld dat het overzicht onvolledig is. De rechtbank wijst het verzoek KPMG te bevelen een volledig overzicht van de persoonsgegevens te verstrekken af, omdat verzoeker misbruik maakt van zijn recht op inzage.

Rb. Limburg 16 maart 2022, IEF 21002, IT 4102; ECLI:NL:RBLIM:2022:1912 (eiser tegen Stichting Verhuurveilig) Eiser voert een onderneming die onroerend goed aan- en verkoopt en tevens onroerend goed verhuurt. Verhuurveilig is een stichting die zich bezighoudt met de bestrijding van woonfraude. Op haar website plaats Verhuurveilig naast eigen berichten ook berichten van andere organisaties die zich bezighouden met wonen en eventuele ongeregeldheden met betrekking tot wonen. Op de website Verhuurveilig is een negatief bericht geplaatst over eiser. Eiser vordert dat Verhuurveilig het bericht moet verwijderen. De rechtbank wijst de vordering af omdat het belang van een vrije meningsuiting dient te prevaleren boven het recht op eerbiediging van de goede naam.

Rb. Rotterdam 31 augustus 2022, IT 4100; ECLI:NL:RBROT:2022:7452 (eiser tegen gedaagde) In een burenruzie klaagt eiser over gedaagde dat gedaagde met haar telefoon geluids- en filmopnames van eiser maakt. Tevens heeft gedaagde camera’s bij haar eigen voordeur geplaatst. Eiser vordert een verbod op het maken van opnames en vordert verwijdering van de camera. De rechtbank wijst het verbod op het maken van opnames toe op grond van inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van eiser. De vordering tot verwijdering van de camera bij de voordeur van gedaagde wordt afgewezen omdat eiser zelf ook een camera boven haar voordeur heeft die mede op de voortuin van gedaagde is gericht.

HvJ EU 1 augustus 2022, IT 4099, IEFbe 3550; ECLI:EU:C:2022:601 (OT tegen Hoge commissie) Beantwoording van de prejudiciële vragen. In Litouwen bestaat er wetgeving die vereist dat overheidsfunctionarissen én hun levenspartners verklaringen over hun private belangen overleggen aan een ethische commissie (de zgn. Hoge commissie). Deze commissie publiceert deze verklaringen online. Een directeur van een milieubeschermingsorganisatie weigert gegevens van zijn partner te overleggen en de zaak komt bij het Hof. Het Hof oordeelt dat in de betreffende wetgeving geen goed evenwicht is tussen de legitieme doelen en de bescherming van privacy. Verder zijn er onvoldoende waarborgen getroffen in de wetgeving. Een tweede interessant punt dat volgt uit het arrest is dat ook indirecte gevoelige informatie valt onder bijzondere persoonsgegevens in de zin van art. 9 AVG. Zo valt uit de publicatie van de naam van de levenspartner van de directeur af te leiden wat de seksuele oriëntatie is van beide personen. Het publiceren van informatie op een website die indirect de seksuele geaardheid kan onthullen vormt een verwerking van bijzondere persoonsgegevens.

HvJ EU Conclusie A-G 20 september 2022, IT 4092; ECLI:EU:C:2022:704 (Meta Platforms Inc. tegen Bundeskartellamt) Het Oberlandesgericht Düsseldorf en het Bundeskartellamt hebben prejudiciële vragen die zien op de uitlegging van een aantal bepalingen van verordening (EU) 2016/679(4) met betrekking tot met name, de verwerking van gevoelige persoonsgegevens, de relevante voorwaarden voor de rechtmatigheid van de verwerking van persoonsgegevens en de uiting van vrije toestemming ten aanzien van een onderneming met een machtspositie. A-G Rantos concludeert dat artikel 9, lid 1, van verordening 2016/679 zo moet worden uitgelegd dat het verbod op verwerking van persoonsgegevens zich uit kan strekken tot de verwerking van gegevens door een exploitant van een sociaal netwerk.

HvJ EU 20 september 2022, IT 4090; ECLI:EU:C:2022:703 (in de strafzaken tegen VD en SR) De Cour de cassation heeft het Hof drie prejudiciële vragen gesteld. De eerste vraag van de verwijzende rechter heeft betrekking op de artikelen artikel 12, lid 2, onder a) en d) van richtlijn 2003/6 en artikel 23 lid 2 onder g) en h) van verordening nr. 596/2014, gelezen in samenhang met artikel 15 lid 1 van richtlijn 2002/58 en tegen de achtergrond van de artikelen 7, 8 en 11 en artikel 52 lid 1 van het Handvest. De verwijzende rechter wenst te vernemen of de artikelen zo moeten worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen wettelijke maatregelen ter bestrijding van marktmisbruik die preventief voorzien in een algemene en ongedifferentieerde bewaring van verkeersgegevens gedurende een jaar te rekenen vanaf de datum van registratie. Het Hof oordeelt dat dit inderdaad het geval is.

Vzr. Rb. Amsterdam 20 april 2022, IT 3973; ECLI:NL:RBAMS:2022:2345 (Eiser tegen Rabobank) Eiser heeft in 2005 een eenmanszaak opgericht in de groothandel van parfums en cosmetica. De Rabobank heeft daarbij een zakelijk krediet verleend aan eiser. De eenmanszaak is vervolgens failliet verklaard tien jaar na oprichting, waarna eiser in het WSNP-traject kwam, dat hij vervolgens met succes heeft voltooid. Het faillissement had tevens tot gevolg, dat eiser werd geregistreerd binnen het CKI van het BKR. Eiser vordert nu een aantal jaar na faillissement van de eenmanszaak doorhaling van de BKR-registratie. De rechter is het eens met eiser. Dat de eerdere registratie het gevolg was van een zakelijke transactie en dat eiser heeft aangetoond in de afgelopen jaren goed met geld om te kunnen gaan, lagen als primaire argumenten hieraan ten grondslag. Een louter vermoeden van fraude ten tijde van het WSNP-traject is volgens de rechter onvoldoende om te stellen dat dit anders is in het onderhavige geval.