Dossiers

HR 24 februari 2017, IT 2234; ECLI:NL:HR:2017:316 (eiser tegen Google) Privacybescherming. Privacy. Recht om vergeten te worden. Vordering tot verwijdering van verwijzingen in zoekmachine. Invullen volledige naam levert verwijzingen op naar websites met initialen van verdachte van misdrijf. Het hof bekrachtigde het vonnis waarbij de gevraagde voorzieningen waren afgewezen [IT 1769]. Het betoog dat ‘in abstracto’ geen rangorde geldt tussen de aan de orde zijnde rechten, en dat geen ‘bijzondere redenen’ nodig zijn om een inmenging in de grondrechten van betrokkene te rechtvaardigen, berust op een onjuiste rechtsopvatting. De HR vernietigt het arrest en verwijst het geding naar Hof Den Haag.

Auteur: Olivier Oosterbaan; Trefwoorden: gaming, software, auteursrecht, licentie, distributie; Samenvatting: Bij de ontwikkeling en exploitatie van videogames waren de ontwikkelaar en de uitgever traditioneel op elkaar aangewezen. De ontwikkelaar (of developer) had het idee, de kennis, het talent en de handjes om de game te maken, en de uitgever (of publisher) het geld om de ontwikkeling te financiering en de kennis om de game ook te vermarkten. De laatste tien jaar zijn onder invloed van een aantal factoren zoals nieuwe ontwikkelsoftware, nieuwe distributie- en verdienmodellen, en nieuwe platformen aan deze traditionele rolverdeling een aantal varianten toegevoegd. Dit model beschrijft een relatief eenvoudige deal waarbij de developer het spel al af heeft, en de publisher deze uitgeeft. Het bevat bijvoorbeeld geen uitgebreide bepalingen over zaken die ook in algemene IT-contracten terugkomen ook om te concentreren op game-contract specifieke elementen.  

Lees meer (login aanvragen)

Vzr. Rechtbank Rotterdam 8 februari 2017, IEF 16616; IT 2232; ECLI:NL:RBROT:2017:1029 (Heraeus Medical tegen Biomet) Bewijsbeslag. Toelichting kan. Aanvullende maatregelen voor extra expert inschakelen niet. Rechtspraak.nl: Bewijsbeslagperikelen. Herstelbeschikking. Karakter van een bewijsbeslagbeschikking. Mogelijkheid en bevoegdheid van de deurwaarder, en van de beslagene, om in het kader van de tenuitvoerlegging van het bewijsbeslag (telefonisch) vragen te stellen en verzoeken te doen en van de voorzieningenrechter om die vragen te beantwoorden en nadere voorzieningen te treffen? Parallellen met deurwaardersrenvooi? Er is - ondanks de beschikking - geen formeel kader. Voor andere verzoeken, zoals in dit geval het mogen aanstellen van een SAP-expert bovenop de aangestelde IT-expert van DigiJuris, verklaart de voorzieningenrechter zich onbevoegd.

In hun recente bijdragen snijden Mark Jansen [IT2228] en Sylvia Huydecoper [IT2230] een herkenbare frustratie van de ICT-contractspraktijk aan: de bewerkersovereenkomst. Het is ons meest verkochte product, maar ik zou een goede fles wijn opentrekken als ik er nooit meer eentje hoefde te maken of reviewen. Weg met dat prutsdocument.

Dat het ding eigenlijk verwerkINGs-overeenkomst moet heten - we hebben toch ook geen arbeidersovereenkomst of huurderscontracten - laat ik maar even voor wat het is. Veel belangrijker is dat de bewerkersovereenkomst, of straks onder de AVG de verwerkersovereenkomst, in de ICT-contractspraktijk standaard wordt ingezet op een manier die volledig tegen het doel van het ding ingaat.

In een blog getiteld 'Valkuilen bij het sluiten van bewerkersovereenkomsten, zeker bij toepasselijkheid van de ICT ̴Office en Nederland ICT voorwaarden' gaat Mark Jansen van Dirkzwager in op de problematiek die kan ontstaan bij het opstellen van bewerkersovereenkomsten en het gebruik van algemene voorwaarden. Zijn stelling dat de Nederland ICT voorwaarden een bewerkersovereenkomst ondermijnen gaat mij veel te ver. Het is veeleer omgekeerd: verantwoordelijken grijpen de wet datalekken aan om met een bewerkersovereenkomst te komen die feitelijk de bestaande rechtsverhouding openbreekt om zo (gratis) meer diensten of volledige aansprakelijkheid af te dwingen.

Terecht merkt hij op dat bewerkersovereenkomsten niet los gezien kunnen worden van de andere contracten die tussen (verwerkings-)verantwoordelijken en hun IT-leveranciers gesloten zijn, zeker als die als addendum aan een bestaande overeenkomst wordt toegevoegd. En ook ik verwonder mij soms over de winterslaap waaruit vele bedrijven na 15 jaar ontwaken als gevolg van de nieuwe boetebevoegdheid van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP). Want natuurlijk bestond de plicht tot het voldoen aan de Wbp en het maken van goede afspraken rondom geheimhouding, beveiliging en zorgvuldig omgaan met gegevens al lang.

High Court of Justice 16 februari 2017, [2017] EWHC 189 (TCC) (SAP tegen Diageo) Buitenland. Omgerekend. 64 miljoen euro. Bijna het bedrag dat Diageo tussen mei 2004 en en november 2015 al betaalde voor het gebruik van SAP-software. Die rekening presenteerde SAP aan Diageo op grond van indirect gebruik dat niet onder de gesloten licentie werd vergoed. Of Diageo dat hele bedrag moet betalen, staat nog niet vast. Maar dat SAP een rekening kan indienen, dat is door de rechter inmiddels bekrachtigd. Lees verder AG Connect

Sinds de introductie van de boetebevoegdheid van de Autoriteit Persoonsgegevens staat het onderwerp privacy meer op de agenda bij veel organisaties. Veel aandacht gaat daarbij uit naar het sluiten van bewerkersovereenkomsten met alle (IT-)leveranciers. Helaas wordt daarbij vaak vergeten dat een bewerkersovereenkomst niet los van de andere contracten met de leverancier kan worden gezien. In deze blog sta ik stil bij enkele belangrijke valkuilen.

Veel bedrijven vragen zich – terecht – af of zij straks met de Algemene verordening gegevensbescherming (“Avg”) een Functionaris voor de gegevensbescherming (“FG”) nodig hebben. Nederland ICT heeft op basis van artikel 37 Avg en de op 13 december 2016 door de Artikel 29-werkgroep gepubliceerde richtlijn voor DPO’s, een FG-tool gelanceerd. Met deze quickscan kunnen IT-bedrijven en andere geïnteresseerden door het doorlopen van een aantal vragen een idee krijgen of zij mogelijk een FG nodig hebben. De FG-tool is hier te vinden en een nadere toelichting voor bedrijven op het begrip FG hier.

Ktr. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 1 februari 2017, IEF 16597; ECLI:NL:RBZWB:2017:890 (Freedisclaimer) Inbreuk auteursrecht. Compensatie proceskosten. Eiser is de maker van een Disclaimer die hij via freedisclaimer.eu gratis aanbiedt als aan de gestelde voorwaarden wordt voldaan. De wijze waarop gedaagde disclaimer gebruikt, levert een inbreuk op van het aan eiser toekomend auteursrecht. Handhavingskosten deels niet toewijsbaar in verband met het onvoldoende onderbouwde stelling dat brieven zijn ontvangen. Proceskosten gecompenseerd wegens het feit dat de wijze, waarop de disclaimer wordt aangeboden, inbreuk op het auteursrecht in de hand speelt.

Internetconsultatie, Wet ongewenste zeggenschap telecommunicatie, 16 februari tot 30 maart 2017, Het doel van het wetsvoorstel is het creëren van een bevoegdheid voor de Minister van Economische Zaken om vanuit het perspectief van de openbare orde en nationale veiligheid ongewenste zeggenschap in een telecommunicatiepartij te verbieden. concept regeling.