Dossiers

CBb 21 mei 2019, IT 2782; ECLI:NL:CBB:2019:194 (KPN tegen ACM) Telecommunicatiewet. SDF-backhaul was een techniek op het netwerk van KPN om sneller internet en betere televisiediensten (zoals interactieve televisie) te kunnen aanbieden. Omdat KPN verzuimd zou hebben om tijdig een referentieaanbod voor SDF backhaul bekend te maken, had de ACM een boete opgelegd van 2 miljoen euro. Eerder verklaarde de Rechtbank Rotterdam het beroep van KPN tegen deze boete grotendeels ongegrond. Het CBb heeft de eerdere uitspraak van de Rechtbank Rotterdam vernietigd en daarmee het boetebesluit herroepen. Dat betekent dat KPN, achteraf gezien, niets hoeft te betalen. Het CBb is van oordeel dat KPN geen verwijt kan worden gemaakt, omdat er geen sprake is van een overtreding. KPN publiceerde weliswaar geen referentie-aanbod, maar had SDF-backhaul vanaf 2006 wel aangeboden als pilot. Andere telecomaanbieders waren daardoor bekend met deze techniek. Daarmee is volgens het CBb voldaan aan de marktanalysebesluiten van de ACM.

Rechtbank Rotterdam 22 februari 2019, IT 2783; ECLI:NL:RBROT:2019:2712 (Telegram) Beslissing in hoger beroep OvJ tegen eerdere, afwijzende, beschikking van de RC. OvJ wil op servers van provider Telegram gegevens kunnen onderzoeken. Telegram heeft op voorhand laten weten de gevraagde gegevens niet te zullen en/of kunnen verstrekken. De plaats waar deze gegevens zich fysiek bevinden “in the cloud” is namelijk onbekend en de gegevens zijn door de end-to-end encryptie zonder gebruikmaking van de account van de eindgebruiker niet leesbaar te leveren. De rechtbank heeft gelet op de omstandigheid dat op grond van op handen zijnde wetgeving in een digitale omgeving met machtiging van de rechter-commissaris verderstrekkende opsporingsbevoegdheden mogelijk zullen worden. Op grond hiervan geeft de raadkamer de gevraagde toestemming. De machtiging zoals verzocht wordt gegeven, maar heeft uitsluitend betrekking heeft op de gegevens die op de dag van de aanvraag bij de rechter-commissaris beschikbaar waren.

Rechtbank Noord-Holland 23 mei 2019, IT 2784; ECLI:NL:RBNHO:2019:4283 (X tegen Staat der Nederlanden) Afwijzing van verzoek om de Staat op grond van de AVG te bevelen kopieën te verstrekken van alle bij de rechtbank Amsterdam aanwezige interne en externe (dossier)stukken waarin persoonsgegevens van verzoekers voorkomen. Het recht op inzage betekent niet dat de betrokkene zonder meer recht heeft op inzage in of kopieën van de stukken of dossiers als zodanig als daarin zijn persoonsgegevens voorkomen. Wel bestaat een recht op een volledig overzicht, in begrijpelijke vorm, van alle persoonsgegevens. Dat wil zeggen in een vorm die de betrokkene in staat stelt kennis te nemen van zijn gegevens en te controleren of zij juist zijn en zijn verwerkt in overeenstemming met de AVG.

YouTube-serie De snijtafel (VPRO) gaat offline! Debatcentrum De Balie in Amsterdam organiseert elke eerste donderdag van de maand een feestelijke première van de nieuwe aflevering met aansluitend debat. We gaan verder waar de aflevering normaal gesproken stopt en nodigen een deskundig duo uit om de besneden bron te verdedigen en gaan in discussie met de zaal.

Rechtbank Den Haag 2 mei 2019, IT 2786, ECLI:NL:RBDHA:2019:5110 (X tegen IHE) Privacyrecht. AVG. Eiser X heeft een studie gevolgd bij IHE in Delft. Nadat een aantal van de door hem afgelegde examens met een onvoldoende zijn beoordeeld, is hem verteld dat hij de studie niet meer met goed gevolg kon afronden. X wilde hierop de examens inzien. IHE heeft hem deze gelegenheid geboden. Tot inzage is het niet gekomen. X vordert nu inzage in zijn examens, opgave van de gegevens die IHE heeft verwerkt en inzage in de opmerkingen van de examinator bij de gegeven antwoorden. De examens en daarbij geplaatste opmerkingen moeten worden beschouwd als persoonsgegevens in de zin van de AVG (waardoor het verkrijgen van inzage niet afhankelijk is gesteld van een feitelijk belang bij het gevraagde). IHE heeft zich ter zitting bereid verklaard om kosteloos inzage te bieden in de examens. X is hiermee akkoord gegaan, maar wilde dit wel in een vonnis vastgelegd zien.

Vzr. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 2 april 2019, IT 2787; ECLI:RBZWB:2019:1336 (X tegen Hoist Finance AB) Privacy. AVG. Eisers staan geregistreerd in het Centraal Kredietinformatiesysteem van het BKR. Zij vorderen dat deze registratie wordt verwijderd op grond van artikel 17 en 21 jo. 6 AVG. Hoist is van mening dat eisers niet ontvankelijk zijn op grond van art. 35 UAVG. Het feit dat een speciale rechtsgang openstaat, betekent niet dat een zaak met spoedeisend belang niet voor de voorzieningenrechter kan komen. Bij een dergelijke registratie komt het aan op belangenafweging. Een dergelijke registratie moet voldoen aan de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit. Gezien de bijzondere omstandigheden is daar in dit geval niet aan voldaan. Deze omstandigheden zijn o.a. het afbetaald hebben van de schuld, het hebben van een vaste baan en stabiele financiële situatie, en het feit dat de registratie toch op relatief korte termijn zou komen te vervallen. De vorderingen van X worden dus toegewezen, Hoist wordt veroordeeld in de proceskosten.

Vzr. Rechtbank Den Haag 21 mei 2019, IEF 18498, RB 3318, IT 2789; ECLI:NL:RBDHA:2019:5716 (Ziggo tegen T-Mobile) Reclamerecht. Misleidende vergelijkende reclame. Ziggo en T-Mobile zijn aanbieders van internet-, telefoon - en televisiediensten (telecomaanbieders) en zijn concurrenten van elkaar. Ziggo voert een prijsverhoging door in haar abonnementen. T-Mobile is een reclamecampagne gestart als gevolg van deze prijsverhogingen, verwijst hierin op de tariefverhoging van Ziggo en moedigt haar klanten aan om naar T-Mobile over te stappen. Ziggo slaagt er niet in aan te tonen dat T-Mobile bij alle reclamecampagnes onjuist en onrechtmatig handelt. Dit is enkel bij de radioreclames het geval.

Conclusie AG HvJ EU 4 juni 2019, IEF 18501, IEFbe2891, IT 2790 (Eva Glawischnig-Piesczek tegen Facebook Ireland Limited) Volledige tekst arrest volgt. Facebook kan ertoe worden verplicht alle commentaar op te sporen en te identificeren dat identiek is aan smadelijk commentaar dat onwettig is bevonden. Dat geldt ook voor commentaar dat qua betekenis verwant is, mits het van dezelfde gebruiker afkomstig is. In dit geval wordt de vraag of Facebook er ook toe kan worden verplicht het betrokken commentaar wereldwijd te verwijderen, niet door het aangevoerde Unierecht geregeld.

Eva Glawischnig-Piesczek, die lid was van de Nationalrat (federaal parlement van Oostenrijk), fractievoorzitter van die Grünen („de Groenen”) in het parlement en federaal woordvoerder van die partij, heeft de Oostenrijkse rechters gevraagd om Facebook bij beschikking in kort geding te gelasten een einde te maken aan de publicatie van smadelijke commentaar. Een gebruiker van Facebook had op zijn persoonlijke pagina namelijk een artikel gedeeld uit het Oostenrijkse onlinemagazine oe24.at, getiteld „De Groenen: vóór het behoud van een minimuminkomen voor vluchtelingen”. Door die posting verscheen op Facebook een „thumbnail” van de website oe24.at, met de titel en een korte samenvatting van het artikel, alsook met een foto van Glawischnig-Piesczek. Die gebruiker had dat artikel bovendien voorzien van een voor deze laatste vernederende commentaar. Alle Facebookgebruikers hadden toegang tot die inhoud.

HvJ EU 5 juni 2019, IEF 18509, IEFbe 2895, IT 2791; ECLI:EU:C:2019:460 (Skype tegen BIPT) Telecommunicatie. De vennootschap Skype Communications is de ontwikkelaar van communicatiesoftware met de benaming Skype, het BIPT heeft Skype Communications verzocht om dit instituut overeenkomstig artikel 9, § 1, WEC kennis te geven van haar diensten. Omdat Skype dit heeft nagelaten, heeft het BIPT Skype een boete opgelegd. In geschil is de vraag of dit mogelijk is omdat Skype betoogd geen telecommunicatiedienst aan te bieden in de zin van artikel 2, onder c), van richtlijn 2002/21/EG. Het hof is van oordeel dat Skype wel een telecommunicatiedienst aanbiedt, en overweegt als volgt:

Artikel 2, onder c), van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en ‑diensten (kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat het aanbieden door een softwareontwikkelaar van een functionaliteit waarmee een „Voice over Internet Protocol”-dienst (VoIP) [spraak over het internetprotocol (VoIP)] ter beschikking wordt gesteld waardoor de gebruiker via het openbaar geschakeld telefoonnet (PSTN) van een lidstaat vanaf een terminal naar een vast of mobiel nummer van een nationaal nummerplan kan bellen, een „elektronische-communicatiedienst” in de zin van die bepaling is wanneer de ontwikkelaar voor het aanbieden van deze dienst wordt vergoed en met het oog op het aanbieden ervan overeenkomsten moet sluiten met de aanbieders van telecommunicatiediensten die naar behoren zijn gemachtigd om oproepen naar het PSTN over te brengen en daaraan af te geven.

Hoge Raad 7 juni 2019, IEF 18511, IT 2792, IEFbe 2896; ECLI:NL:HR:2019:849 (Stichting Brein tegen News-Service Europe) Auteursrecht. Vervolg op eerdere uitspraak Hoge Raad [IEF 18372], en [IEF 16425]. Partijen reageerden schriftelijk op vragen die waren voorgelegd, maar ook opmerkingen gemaakt over feiten en omstandigheden die de Hoge Raad in cassatie als vaststaand in het arrest heeft vermeld. De door de advocaten gemaakte opmerkingen geven aanleiding tot het schrappen van twee passages.